.
తరుణ్ భాస్కర్ మీద ఉన్న నమ్మకంతో థియేటర్కి వెళ్లే ప్రేక్షకుడికి ఈ సినిమా ఒక “కాస్ట్లీ మిస్టేక్” లా అనిపించే అవకాశం ఉంది…
తరుణ్ భాస్కర్ అంటే మనోడు, మన భాష మాట్లాడతాడు, మనలాంటి కథలే తీస్తాడు అని ఒక బ్రాండ్ ఇమేజ్ ఉండేది… కానీ “ఓం శాంతి శాంతి” చూశాక ఆ నమ్మకం కాస్త సడలిందనే చెప్పాలి… ‘స్టైల్ ఉంది కానీ సరుకు లేదు’ అనే సామెత ఈ సినిమాకి పక్కాగా సరిపోతుంది…
Ads
ఏమైంది? (The Problem): తరుణ్ భాస్కర్ సినిమాల్లో ఉండే అతిపెద్ద బలం ‘సహజత్వం’… కానీ ఈ సినిమాలో ఆ నేచురాలిటీ మిస్ అయ్యి, అంతా ఫోర్స్డ్ కామెడీగా అనిపిస్తుంది… ఏదో కొత్తగా ట్రై చేయబోయి, ప్రేక్షకుడికి ఏం చెప్పాలో తెలియక తడబడినట్లు కనిపిస్తుంది…
లోపాలు (The Real Flaws): కథా శూన్యం…: అసలు ఈ సినిమా ఏం చెప్పాలనుకుంటుందో చివరి వరకు క్లారిటీ ఉండదు…. ఒక షార్ట్ ఫిలింకి ఉండాల్సిన పాయింట్ను సాగదీసి రెండున్నర గంటల సినిమాగా మార్చినట్లు ఉంది…
-
అతి తెలివి తేటలు…: కొన్ని డైలాగులు, సీన్లు కేవలం ఇన్స్టాగ్రామ్ రీల్స్ కోసం రాసుకున్నట్టు ఉన్నాయి తప్ప, కథలో భాగంగా అనిపించవు…
-
విసిగించే సెకండాఫ్…: ఇంటర్వెల్ తర్వాత సినిమా ఎప్పుడు అయిపోతుందా అని ప్రేక్షకులు గడియారం వైపు చూసేలా చేస్తుంది… కామెడీ వర్కవుట్ అవ్వకపోగా, తలనెొప్పి తెప్పించేలా ఉంటుంది…
-
క్యారెక్టర్ డ్రైవింగ్…: పాత్రల మధ్య ఎమోషన్ అస్సలు పండలేదు… వాళ్ళు ఎందుకు నవ్వుతున్నారో, ఎందుకు ఏడుస్తున్నారో అర్థం కాక ఆడియన్స్ కన్ఫ్యూజ్ అవుతారు…
మెరుపులు (The Only Pros): టెక్నికల్ వాల్యూస్…: తరుణ్ భాస్కర్ టేకింగ్ ఎప్పటిలాగే బాగుంది… విజువల్స్, కలర్ ప్యాలెట్ రిచ్గా ఉన్నాయి… అక్కడక్కడా ఒకటీ రెండు వన్ లైనర్స్ నవ్విస్తాయి… కానీ అవి సినిమాను కాపాడలేకపోయాయి…
సినిమాలో కథ, కథనం డల్ గా ఉన్నా.. నటీనటులు మాత్రం తమ వంతు ప్రయత్నం గట్టిగానే చేశారు… ముఖ్యంగా లీడ్ యాక్టర్స్ తమ బాడీ లాంగ్వేజ్తో తరుణ్ భాస్కర్ మార్క్ మేనరిజమ్స్ని పర్ఫెక్ట్గా పండించారు… తరుణ్ సినిమాల్లో ఉండే ఆ ‘క్యాజువల్ ఆటిట్యూడ్’ ప్రతి పాత్రలోనూ కనిపిస్తుంది… ఇక సపోర్టింగ్ రోల్స్ చేసిన కొత్త నటులు కూడా ఎక్కడా బెరుకు లేకుండా, మన పక్కింటి కుర్రాళ్ళలాగే నటించి మెప్పించారు…
ముఖ్యంగా కామెడీ టైమింగ్ ఉన్న పాత్రలు కొన్ని చోట్ల పేలాయి… అయితే, పాత్రల్లో లోతు (Depth) లేకపోవడం వల్ల ఆ నటన కూడా కేవలం పేపర్ మీద రాసుకున్న జోకులకే పరిమితమైంది తప్ప, గుండెకు హత్తుకునేలా లేదు… నటీనటుల టాలెంట్ని దర్శకుడు ఇంకా బాగా వాడుకుని ఉంటే సినిమా స్థాయి మరోలా ఉండేది…
బాటమ్ లైన్: “ఓం శాంతి శాంతి” అంటే శాంతి దొరుకుతుందని వెళ్తే, థియేటర్లో అశాంతి మిగలడం ఖాయం… తరుణ్ భాస్కర్ తన పాత వైబ్ని మర్చిపోయి, ఏదో ప్రయోగాలు చేసి చేతులు కాల్చుకున్నట్లు అనిపిస్తుంది… ఇది అందరికీ నచ్చే సినిమా కాదు, పోనీ యూత్కైనా నచ్చుతుందా అంటే అదీ డౌటే…!
Share this Article