.
రాడార్లో కనిపించింది సేఫ్ దారి అనుకున్నారు… కానీ అది మృత్యువు దారి!
రెండు ఇంజిన్లు ఆగిపోయాయి… కరెంట్ పోయింది… రేడియో మూగబోయింది… చివరికి 75 మీటర్ల నదినే రన్వేగా మార్చిన పైలట్లు!
ఒక్కసారి ఊహించండి… మీరు 28 వేల అడుగుల ఎత్తులో విమానంలో కూర్చున్నారు. బయట భారీ వర్షం. విమానం ఒక్కసారిగా విపరీతంగా కుదుపులకు గురవుతోంది. అంతలో… ఒక ఇంజిన్ ఆగిపోయింది.
Ads
కొన్ని క్షణాల్లో… రెండో ఇంజిన్ కూడా ఆగిపోయింది. విమానం ఇక విమానం కాదు. ఇంజిన్ల నుంచి thrust లేదు. కాక్పిట్లో విద్యుత్ లేదు. రేడియో పనిచేయడం లేదు. రాడార్ లేదు. పైలట్లకు సహాయం కోరే అవకాశం కూడా లేదు.
విమానం క్రమంగా ఆకాశం నుంచి కిందికి జారిపోతోంది.
ముందు కనిపించేది ఏమిటి? నది. అది కూడా రెండు వంతెనల మధ్య ఉన్న సన్నని నది. దానినే రన్వేగా మార్చడం తప్ప పైలట్లకు మరో మార్గం లేదు.
ఇది సినిమా కథ కాదు.
2002 జనవరి 16న ఇండోనేషియాలో జరిగిన Garuda Indonesia Flight GA421 నిజమైన కథ.
కేవలం 625 కిలోమీటర్ల ప్రయాణం…
Ampenan నుంచి Yogyakarta.
దూరం సుమారు 625 కిలోమీటర్లు.
సాధారణంగా గంటన్నరలోపే పూర్తయ్యే ప్రయాణం.
Garuda Indonesiaకి చెందిన Boeing 737-300 విమానం.
54 మంది ప్రయాణికులు… ఆరుగురు సిబ్బంది.
కెప్టెన్ అబ్దుల్ రొజాక్.
ఫస్ట్ ఆఫీసర్ హ్యారీ గునావన్.
వాళ్లకు ఇది కొత్త రూట్ కాదు.
విమాన ప్రయాణం కూడా అంతా సాధారణంగానే మొదలైంది.
వాతావరణం పెద్దగా భయపెట్టేలా లేదు.
టేకాఫ్ తర్వాత విమానం సుమారు 28 వేల అడుగుల ఎత్తులో ప్రయాణిస్తోంది.
అంతా రొటీన్.
అప్పటివరకు…
రాడార్లో రెండు మేఘాలు… మధ్యలో ఒక ఖాళీ దారి
విమానం ముందుకు వెళ్తుండగా వాతావరణ రాడార్పై భారీ మేఘాల ప్రాంతం కనిపించింది.
పైలట్లకు సాధారణంగా చేసే పని ఒక్కటే.
ప్రమాదకరమైన మేఘాలను తప్పించుకుని వెళ్లడం.
రాడార్లో రెండు భారీ వాతావరణ ప్రాంతాల మధ్య ఒక gap కనిపించింది.
అది సేఫ్గా కనిపించింది.
పైలట్లు ఆ gap వైపు వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నారు.
కానీ వాళ్లకు తెలియని విషయం ఏమిటంటే…
అది నిజమైన ఖాళీ దారి కాదు.
అతి దట్టమైన వర్షం కారణంగా weather radar signals బలహీనపడటం, attenuation/shadowing ఏర్పడటం వల్ల ప్రమాదకరమైన ప్రాంతం వెనుక భాగం ఖాళీగా కనిపించే పరిస్థితి ఏర్పడింది.
అంటే…
రాడార్ చూపించినది నిజమైన ఆకాశం కాదు.
రాడార్కు కనిపించని ప్రమాదం.
ఒక్కసారిగా వర్షం కాదు… ఆకాశమే కూలినట్టైంది!
విమానం ఆ ప్రాంతంలోకి ప్రవేశించింది.
మొదట సాధారణ turbulence.
తర్వాత కుదుపులు పెరిగాయి.
అంతలో భారీ వర్షం.
వడగళ్ల దాడి.
విమానం ముందు భాగం దెబ్బతింది.
క్యాబిన్లోని overhead bins నుంచి వస్తువులు కిందపడటం మొదలైంది.
ఇది సాధారణ turbulence కాదని ప్రయాణికులకు అర్థమైంది.
కాక్పిట్లో పరిస్థితి మరింత తీవ్రమైంది.
విమానం తీవ్రమైన వర్షం, hail /grapple ప్రాంతంలోకి వెళ్లిపోయింది.
ఇంజిన్లలోకి భారీ మొత్తంలో నీరు, మంచు కణాలు ప్రవేశించాయి.
ఆ తర్వాత…
ఇంజిన్ నంబర్ 1 ఆగిపోయింది.
పైలట్లు షాక్ నుంచి తేరుకునేలోపే…
ఇంజిన్ నంబర్ 2 కూడా ఆగిపోయింది.
రెండు ఇంజిన్లు.
ఒకేసారి.
ఇప్పుడు ఆ విమానం ఎగరడం లేదు…
ఇంజిన్ లేకపోతే విమానం వెంటనే ఆకాశం నుంచి రాయి లాగా పడిపోదు.
అది glide చేస్తుంది.
కానీ…
ఎత్తు తగ్గుతూనే ఉంటుంది.
ప్రతి సెకను విలువైనదే.
పైలట్లు emergency checklist బయటకు తీశారు.
Engine restart procedure ప్రారంభించారు.
మొదటి ప్రయత్నం.
విఫలం.
మరోసారి ప్రయత్నించారు.
అదీ విఫలం.
ఇంతలో విమానం వేగంగా కిందికి వస్తోంది.
పైలట్ల ముందు చివరి అవకాశం…
APU — Auxiliary Power Unit.
విమానం electrical systemsకు అత్యవసర power ఇవ్వగల చిన్న generator.
కానీ…
అది కూడా start కాలేదు.
ఇప్పుడు కాక్పిట్లో పరిస్థితి ఊహించండి.
ఇంజిన్లు లేవు.
APU లేదు.
విద్యుత్ వ్యవస్థ కుప్పకూలుతోంది.
కమ్యూనికేషన్ దెబ్బతింది.
రేడియో పనిచేయడం లేదు.
రాడార్ లేదు.
విమానం క్రమంగా కిందికి వస్తోంది.
ATC రాడార్ స్క్రీన్పై GA421 కనిపించకుండా పోయింది.
అక్కడున్న వారికి కూడా ఏం జరిగిందో తెలియదు.
కాక్పిట్ నుంచి వచ్చిన “Mayday! Mayday!” కాల్ కూడా ATCకి సరిగ్గా చేరే పరిస్థితి లేదు.
ఇంకెంత సమయం ఉంది?
విమానం మేఘాల్లోంచి కిందికి వస్తోంది.
పైలట్ల దగ్గర ఇప్పుడు ఒకే పని.
విమానాన్ని ఎలాగైనా గాల్లో ఉంచడం.
అప్పటికి విమానం సుమారు 8,000 అడుగుల ఎత్తుకు చేరుకుంది.
అక్కడ…
ఒక్కసారిగా మేఘాల నుంచి బయటపడింది.
ముందు ఆకాశం కనిపించింది.
పైలట్లకు కొంత ఊపిరి వచ్చింది.
కానీ మరో సమస్య ఎదురైంది.
సమీపంలోని విమానాశ్రయాన్ని విమానం ఇప్పటికే దాటిపోయింది.
విమానం తిరిగి అక్కడికి వెళ్లేంత electrical/navigation support లేదు.
ఇప్పుడు ల్యాండ్ కావాలి.
ఎక్కడ?
కింద పొలాలు కనిపించాయి.
కానీ అక్కడ విమానం దిగితే?
భారీ వేగంతో నేలను తాకితే విమానం ముక్కలయ్యే ప్రమాదం ఉంది.
అప్పుడే కెప్టెన్ రొజాక్ కళ్లకు మరో దృశ్యం కనిపించింది.
ఒక నది.
Bengawan Solo River.
75 మీటర్ల నదిని రన్వేగా మార్చారు!
సాధారణ విమానాశ్రయంలో రన్వే ఎంత వెడల్పుగా ఉంటుంది?
ఇక్కడ మాత్రం…
నది వెడల్పు సుమారు 75 మీటర్లు.
అది కూడా నీటితో నిండిన నది.
అయినా ఇప్పుడు అదే ఏకైక అవకాశం.
పైలట్లు నిర్ణయం తీసుకున్నారు.
విమానాన్ని నదిలో దింపాలి.
విమానంలో landing gear కూడా ఉపయోగించలేని పరిస్థితి.
Flaps కూడా సాధారణంగా ఉపయోగించే స్థితిలో లేవు.
అంటే ఇది సాధారణ landing కాదు.
Ditching.
నీటిపై అత్యవసర ల్యాండింగ్.
కానీ మరో ప్రమాదం.
నది మీద రెండు వంతెనలు ఉన్నాయి.
విమానం వాటిలో ఏదో ఒకదానిని ఢీకొంటే…
అంతే.
కెప్టెన్ విమానాన్ని నదికి సమాంతరంగా తీసుకెళ్లే ప్రయత్నం మొదలుపెట్టారు.
వేగాన్ని నియంత్రిస్తున్నారు.
విమానాన్ని సరిగ్గా నది మధ్యలోకి తీసుకెళ్లాలి.
ఒక తప్పు…
అరవై మంది ప్రాణాలు పోయే ప్రమాదం.
“Brace for landing!”
కాక్పిట్ నుంచి ఆదేశాలు వచ్చాయి.
క్యాబిన్ సిబ్బంది ప్రయాణికులను హెచ్చరించారు.
- “Brace! Brace! Brace!”ప్రయాణికులు తమ తలలను కిందికి వంచుకున్నారు.ఎవరో ప్రార్థిస్తున్నారు.ఎవరో ఏడుస్తున్నారు.
ఎవరో కుటుంబ సభ్యులను గుర్తు చేసుకుంటున్నారు.
ఎవరో ఏం జరుగుతుందో కూడా అర్థం చేసుకోలేని స్థితిలో ఉన్నారు.
పైలట్ల ముందున్నది మాత్రం ఒకటే లక్ష్యం.
విమానాన్ని నదిపైకి సరిగ్గా దింపాలి.
వేగం తగ్గుతోంది.
విమానం నదికి చేరుతోంది.
ముందు వంతెన.
దాన్ని దాటాలి.
మరో వంతెన.
దానినీ దాటాలి.
రెండు వంతెనల మధ్య ఉన్న చిన్న దూరమే ఇప్పుడు విమానానికి రన్వే.
మరి తర్వాత…
ధామ్!
Boeing 737 నీటిని తాకింది.
భారీ శబ్దం.
భారీ కుదుపు.
విమానం నీటిపై జారింది.
వెనుక భాగం తీవ్రంగా దెబ్బతింది.
క్యాబిన్లోకి నీరు రావడం మొదలైంది.
కానీ…
విమానం ఆగిపోయింది.
అది పేలిపోలేదు.
వంతెనను ఢీకొట్టలేదు.
నీటిలో పూర్తిగా మునిగిపోలేదు.
59 మంది బతికారు
Cabin crew వెంటనే emergency exits తెరిచారు.
ప్రయాణికులను బయటకు తీసుకువచ్చారు.
స్థానిక గ్రామస్తులు కూడా సహాయానికి పరుగెత్తుకొచ్చారు.
నీటిలోంచి, విమానం నుంచి ప్రయాణికులను బయటకు తీసుకువచ్చారు.
మొత్తం 60 మందిలో 59 మంది ప్రాణాలతో బయటపడ్డారు.
కానీ ఈ కథకు ఒక విషాదం కూడా ఉంది.
వెనుక భాగంలో ఉన్న ఇద్దరు cabin crewలో ఒకరు తీవ్రంగా గాయపడి ప్రాణాలు కోల్పోయారు.
మరికొందరికి తీవ్ర గాయాలయ్యాయి.
కానీ…
- ఒక విమానం రెండు ఇంజిన్లు కోల్పోయి, విద్యుత్ కోల్పోయి, కమ్యూనికేషన్ కోల్పోయి, వర్షం–వడగళ్ల మధ్య నుంచి బయటపడి, చివరికి నదిలో కూలకుండా ల్యాండ్ కావడం…అది సాధారణ ప్రమాదం కాదు.
అసలు విచారణలో బయటపడింది ఏమిటి?
విమానం నదిలోకి ఎందుకు వెళ్లింది?
రెండు ఇంజిన్లు ఎందుకు ఒకేసారి ఆగిపోయాయి?
రాడార్లో సేఫ్గా కనిపించిన ప్రాంతం ఎందుకు ప్రమాదకరంగా మారింది?
APU ఎందుకు పనిచేయలేదు?
దర్యాప్తు మొదలైంది.
మొదటి కీలక విషయం…
భారీ వర్షం + వడగళ్ల దాడి
ఇంజిన్లలోకి సాధారణంగా ఊహించిన దానికంటే చాలా ఎక్కువ నీరు, మంచు కణాలు వెళ్లాయి.
ఇంజిన్లు ఆ తీవ్ర పరిస్థితిని తట్టుకోలేక flameout అయ్యాయి.
ఇది 1988లో జరిగిన TACA Flight 110 ప్రమాదాన్ని కూడా గుర్తు చేసింది.
అప్పుడు కూడా Boeing 737 రెండు ఇంజిన్లను కోల్పోయింది.
ఆ సంఘటన తర్వాత CFM56 engineలో heavy rain/hail పరిస్థితులను తట్టుకునేలా మార్పులు చేశారు.
అయినా GA421లో ఎదురైన పరిస్థితులు అత్యంత తీవ్రంగా ఉన్నాయి.
రెండో మిస్టరీ — రాడార్ ఎందుకు మోసం చేసింది?
ఇది ఈ ప్రమాదంలో అత్యంత ఆసక్తికరమైన అంశం.
Weather radarలో రెండు భారీ మేఘాల మధ్య ఖాళీ కనిపించింది.
పైలట్లు అక్కడికి వెళ్లారు.
కానీ అది నిజమైన ఖాళీ కాదు.
అతి దట్టమైన precipitation కారణంగా radar signal attenuation/shadowing ఏర్పడి, ముందున్న ప్రమాదకర ప్రాంతం వెనుక భాగం తక్కువ reflectivity ఉన్న ప్రాంతంలా కనిపించే అవకాశం ఉంది.
అంటే…
రాడార్కు కనిపించని వర్షం వాళ్లను చుట్టుముట్టింది.
ఆకాశంలో ఒక అదృశ్య గోడ.
విమానం దాని లోపలికి వెళ్లిపోయింది.
మూడో మిస్టరీ — APU ఎందుకు పనిచేయలేదు?
ఇక్కడ మరో కీలక విషయం బయటపడింది.
విమాన battery సాధారణ స్థితిలో ఉండాల్సిన స్థాయికంటే బలహీనంగా ఉంది.
మొదటి engine restart ప్రయత్నాలు batteryపై మరింత load పెట్టాయి.
Voltage మరింత పడిపోయింది.
చివరికి APU start కావడానికి అవసరమైన power అందుబాటులో లేకపోయింది.
దర్యాప్తులో battery condition, corrosion, electrolyte level వంటి maintenance అంశాలు కూడా పరిశీలించబడ్డాయి.
అంటే…
ఒక్క కారణం కాదు.
వాతావరణం.
రాడార్ పరిమితి.
ఇంజిన్ flameout.
బలహీనమైన battery.
APU failure.
ఇవన్నీ ఒకదాని తర్వాత ఒకటి కలిసిపోయాయి.
ఒక్కో చిన్న సమస్య…
చివరికి ఒక భారీ ప్రమాదంగా మారింది.
కానీ చివరికి గెలిచింది ఎవరు?
టెక్నాలజీ కాదు.
రాడార్ కాదు.
ఇంజిన్ కాదు.
మనిషి అనుభవం.
కెప్టెన్ అబ్దుల్ రొజాక్.
ఫస్ట్ ఆఫీసర్ హ్యారీ గునావన్.
వాళ్ల ముందు విమానం ఎగరడానికి అవసరమైన దాదాపు అన్ని వ్యవస్థలు ఒక్కొక్కటిగా విఫలమయ్యాయి.
అయినా వాళ్లు విమానాన్ని వదల్లేదు.
ముందు కనిపించిన నదిని రన్వేగా మార్చారు.
రెండు వంతెనల మధ్య విమానాన్ని తీసుకెళ్లారు.
వేగాన్ని నియంత్రించారు.
నీటిపై విమానాన్ని దించారు.
59 మంది ప్రాణాలతో బయటపడ్డారు.
అందుకే GA421 కథ విమాన ప్రమాద కథ మాత్రమే కాదు.
ఇది ఒక గొప్ప aviation lesson.
రాడార్లో కనిపించే ప్రతి ఖాళీ నిజంగా ఖాళీ కాదు…
ఆకాశంలో కొన్ని ప్రమాదాలు కనిపిస్తాయి.
కొన్ని కనిపించవు.
కొన్నిసార్లు మనం చూసే “సేఫ్ పాత్” నిజంగా సేఫ్ కాకపోవచ్చు.
ఒక చిన్న సాంకేతిక లోపం మరో సమస్యను పుట్టిస్తుంది.
అది ఇంకో సమస్యకు దారి తీస్తుంది.
చివరికి…
ఒక సాధారణ ప్రయాణం ప్రాణాల కోసం పోరాటంగా మారిపోతుంది.
GA421లో కూడా అదే జరిగింది.
కానీ ఆ రోజు…
విమానానికి రన్వే దొరకలేదు.
ఒక నది దొరికింది.
ఆ నదినే రన్వేగా మార్చిన ఇద్దరు పైలట్లు దొరికారు.
అందుకే 16 జనవరి 2002న Bengawan Solo నదిపై జరిగిన ఆ ల్యాండింగ్…
విమాన ప్రమాదాల చరిత్రలో ఒక అద్భుతమైన “ఎలా సాధ్యమైంది?” అనే ఉదాహరణగా మిగిలిపోయింది.
Share this Article