.
50 భాషల్లో డబ్బింగ్.. ఇదేనా పాన్ వరల్డ్? ‘వారణాసి’పై హైప్కు మించి ఆలోచించాల్సిన విషయం ఇదే!
రాజమౌళి సినిమా అంటేనే హైప్. మహేశ్బాబు హీరో. ప్రియాంక చోప్రా హీరోయిన్. పైగా ‘వారణాసి’ అంటూ ప్రపంచాన్ని చుట్టే కథ. ఇక సోషల్ మీడియాలో రోజుకో వార్త. 120 దేశాల్లో రిలీజ్.. 50కి పైగా భాషల్లో డబ్బింగ్.. 1600 మంది డబ్బింగ్ ఆర్టిస్టులు.. ఇలా అంకెలు పెరిగిపోతున్నాయి.
Ads
నిజమేమిటో అధికారికంగా తేలకముందే ఈ ప్రచారం మాత్రం ‘పాన్ వరల్డ్’ అనే పదానికి కొత్త అర్థం చెబుతోంది. కానీ అసలు ప్రశ్న ఇది కాదు. 50 భాషల్లో డబ్బింగ్ చెప్పిస్తే సినిమా నిజంగా 50 భాషల సినిమాగా మారిపోతుందా?
అక్కడే అసలు చిక్కు ఉంది… డబ్బింగ్ అనేది కేవలం ఒక భాషలోని మాటలను మరో భాషలోకి మార్చడం కాదు. తెరపై కనిపించే నటుడి పెదవుల కదలికకు వినిపించే మాట సరిపోవాలి. మాటలోని భావోద్వేగం, నోటి ఆకారం, మాట వేగం, విరామం.. అన్నీ ఒకేసారి కలవాలి. లేకపోతే ప్రేక్షకుడికి ఒక్క విషయం వెంటనే అర్థమైపోతుంది. ఇది డబ్బింగ్.
ఎంత గొప్ప డబ్బింగ్ ఆర్టిస్ట్ అయినా సరే.. తెరపై మహేశ్బాబు ఒక విధంగా పెదవులు కదుపుతుంటే, మన చెవికి మరో భాషలో పూర్తిగా భిన్నమైన శబ్ద నిర్మాణం వినిపిస్తే ఆ సహజత్వం ఎక్కడి నుంచి వస్తుంది? అందుకే ‘50 భాషలు’, ‘1600 మంది ఆర్టిస్టులు’ అనే సంఖ్యలు వినడానికి అద్భుతంగా ఉండొచ్చు. ప్రచారానికి ఉపయోగపడొచ్చు. ప్రపంచస్థాయి సినిమాగా ఒక ఇమేజ్ను నిర్మించడానికి పనికి రావొచ్చు. కానీ సినిమా అనుభవాన్ని మాత్రం సంఖ్యలు నిర్ణయించవు.
డబ్బింగ్ను దాటిపోయిన టెక్నాలజీ … ఇక్కడే ‘రామాయణ’ సినిమా ప్రయోగం ఆసక్తికరంగా కనిపిస్తోంది. ప్రపంచ ప్రేక్షకుల కోసం సినిమా తీస్తున్నప్పుడు అసలు సమస్య భాష అని గుర్తించిన కొందరు నిర్మాతలు ఇప్పుడు కేవలం డబ్బింగ్ ఆర్టిస్టులను పెంచి, పోషించడం దగ్గర ఆగిపోవడం లేదు. ఆధునిక సాంకేతికతను ఉపయోగించి లిప్ సింక్ను కూడా సహజంగా మార్చే ప్రయత్నం చేస్తున్నారు.
ఇంగ్లిష్ ట్రైలర్ చూస్తే ఈ దిశలో జరుగుతున్న ప్రయోగం ఎందుకు ముఖ్యమో అర్థమవుతుంది. అదే భవిష్యత్తు.
ఒక భారతీయ నటుడు హిందీలో నటిస్తే.. ఇంగ్లిష్లో చూస్తున్న ప్రేక్షకుడికి కూడా అతను ఇంగ్లిష్లోనే మాట్లాడుతున్నట్టుగా అనిపించాలి. పెదవులు కూడా అదే మాటలకు అనుగుణంగా కదులుతున్నాయనే భ్రమ కలగాలి. అది జరిగితేనే డబ్బింగ్ అనువాదం నుంచి అనుభవంగా మారుతుంది.
ఇక్కడే ‘వారణాసి’పై వస్తున్న 50 భాషల ప్రచారం కొంచెం పైపై వ్యవహారంలా అనిపిస్తుంది. రాజమౌళి స్థాయికి ఈ ప్రశ్న తప్పదు
రాజమౌళి ఇప్పటివరకు భారతీయ సినిమాను ప్రపంచానికి పరిచయం చేసిన విధానం చూస్తే ఆయన కేవలం ఎక్కువ దేశాల్లో సినిమా విడుదల చేయాలని కోరుకునే దర్శకుడు కాదని స్పష్టమే. ‘బాహుబలి’, ‘ఆర్ఆర్ఆర్’ తర్వాత ఆయనకు ఎదురైన తదుపరి ప్రశ్న అసలు ఇదే. భారతీయ సినిమాను ప్రపంచ ప్రేక్షకుడు తన సినిమాగా ఎలా అనుభూతి చెందాలి?
‘ఆర్ఆర్ఆర్’ను ప్రపంచం ఆదరించింది. కానీ దానికి కారణం కేవలం ఇంగ్లిష్ సబ్టైటిల్స్ కాదు. కథ, పాత్రలు, యాక్షన్, భావోద్వేగాలు.. ఇవన్నీ భాషను దాటి వెళ్లాయి. ఇప్పుడు ‘వారణాసి’ మరింత పెద్ద ప్రపంచాన్ని లక్ష్యంగా చేసుకుంటే భాష విషయంలో కూడా అంతే పెద్ద ఆలోచన అవసరం.
50 భాషల్లో డబ్బింగ్ చెప్పించడం ఒక డిస్ట్రిబ్యూషన్ విజయంగా చెప్పుకోవచ్చు. కానీ 50 భాషల్లోనూ సినిమా ఒరిజినల్గా అనిపించేలా చేయడం అసలు విజయం. ఈ రెండింటి మధ్య చాలా తేడా ఉంది. ‘పాన్ వరల్డ్’ అంటే దేశాల సంఖ్య కాదు. మన దగ్గర ‘పాన్ ఇండియా’ అనే పదం మొదలైనప్పటి నుంచి ఒక విచిత్రమైన లెక్కల సంస్కృతి మొదలైంది.
ఎన్ని భాషలు?
ఎన్ని దేశాలు?
ఎన్ని థియేటర్లు?
ఎన్ని కోట్ల బడ్జెట్?
ఎన్ని స్క్రీన్లు?
ఇప్పుడు ఎన్ని డబ్బింగ్ ఆర్టిస్టులు?
కానీ ఒక సినిమాను ప్రపంచ సినిమా చేసేది ఈ లెక్కలు కావు. ప్రపంచ ప్రేక్షకుడు కథలోకి ఎంత సులభంగా ప్రవేశించగలిగాడన్నదే అసలు కొలమానం. ఒక ఫ్రెంచ్ ప్రేక్షకుడు, జపనీస్ ప్రేక్షకుడు, ఇంగ్లిష్ ప్రేక్షకుడు ‘వారణాసి’ చూస్తూ “ఇది తెలుగులో తీసిన సినిమాకు డబ్బింగ్” అని గుర్తించకుండా పాత్రలతో ప్రయాణించగలిగితే.. అదే నిజమైన పాన్ వరల్డ్…
లేకపోతే 50 భాషల్లో విడుదల చేసినా అది 50 భాషల్లోకి అనువదించిన తెలుగు సినిమానే. పైపై హైప్ కంటే ముందుచూపు కావాలి. ప్రపంచాన్ని లక్ష్యంగా పెట్టుకున్న సినిమాకు ప్రపంచ స్థాయి డబ్బింగ్ వ్యూహం కూడా అవసరం.
మానవ స్వరానికి విలువ ఉంది. నటుడి భావోద్వేగాన్ని మరో భాషలో సమర్థంగా అందించే డబ్బింగ్ ఆర్టిస్ట్ కూడా అవసరమే. కానీ దానితో పాటు లిప్ సింక్, వాయిస్ టోన్, యాక్టర్ ముఖ కవళికలు, సంభాషణల టైమింగ్.. అన్నింటినీ సమన్వయం చేసే సాంకేతిక పరిజ్ఞానం కూడా ఇప్పుడు అందుబాటులోకి వస్తోంది.
అలాంటి సమయంలో “మాకు 50 భాషల్లో 1600 మంది డబ్బింగ్ ఆర్టిస్టులు ఉన్నారు” అని చెప్పుకోవడం కంటే… “50 భాషల్లోనూ ఇది డబ్బింగ్ సినిమా అని ప్రేక్షకుడికి తెలియకుండా చేస్తాం” అని చెప్పగలిగితే అది నిజమైన రాజమౌళి స్థాయి ప్రకటన అవుతుంది.
ఎందుకంటే పాన్ వరల్డ్ సినిమా అంటే ప్రపంచంలోని అన్ని భాషల్లోకి సినిమా మాటలను మార్చడం కాదు. ప్రపంచంలోని అన్ని భాషల ప్రేక్షకుడికీ అది తన భాషలోనే పుట్టిన సినిమాలా అనిపించేలా చేయడం. అదే అసలు పరీక్ష. అక్కడే ‘వారణాసి’కి అసలు సవాలు మొదలవుతుంది…
Share this Article