.
జీవితం అంటే ఏమిటి?
జననానికీ మరణానికీ నడుమ ఉండే కొద్దిపాటి కాలం… అంతేనా?
గరుడ పురాణం ప్రకారం ఒక జీవి మరణించిన తరువాత తన తదుపరి గమ్యస్థానానికి చేరుకోవడానికి పడే సమయం 45 రోజులు.
ఆ ఆలోచనను కేంద్రంగా తీసుకుని, కర్మ సిద్ధాంతాన్ని ఓ కథగా మలిచిన సినిమా —
కన్నడలో వచ్చిన ‘45’.
Ads
బాక్సాఫీస్ పరంగా ఇది పెద్ద హిట్ కాదు.
వసూళ్లు సుమారుగా 20 కోట్ల లోపే పరిమితమయ్యాయి.
కానీ ఇప్పుడు తెలుగు ఆడియోతో ZEE5 ఓటీటీలోకి రావడంతో, ఈ సినిమాపై మరోసారి చర్చ జరుగుతోంది.
కన్నడలో శివరాజ్ కుమార్, ఉపేంద్ర, రాజ్ బి. శెట్టి —
వీళ్లకి వేర్వేరు ఇమేజులు ఉన్నా, ముగ్గురూ పాపులర్ నటులే.
ఇలాంటి స్టార్లతో ఒక ఫిలాసాఫికల్ సినిమాను చేయాలని తలపెట్టడం నిజంగా సాహసమే.
దర్శకుడు, సంగీత దర్శకుడు అర్జున్ జన్యను ఈ ప్రయత్నానికి తప్పకుండా మెచ్చుకోవాలి.
కేజీఎఫ్, కాంతారా లాంటి ఫోక్, స్పిరిట్యువల్, యాక్షన్ ప్రధాన సినిమాలతో నిండిపోయిన శాండల్వుడ్లో
ఫాంటసీ – యాక్షన్ – డ్రామా – ధార్మిక థ్రిల్లర్ జానర్లో
ఇలాంటి కొత్త పాయింట్ తీసుకోవడం రిస్క్తో కూడుకున్న ప్రయోగమే. ఓ సోది రొటీన్ మూస కథ గాకుండా కొత్త కథవైపు ఆలోచించడాన్ని మనం ఆహ్వానించాలి.
తీసుకున్న తాత్విక అంశం కొత్తదే.
అయితే దాన్ని బలంగా, ప్రతి ప్రేక్షకుడికి స్పష్టంగా అర్థమయ్యేలా ప్రజెంట్ చేయడంలో దర్శకుడికి కొంత తడబాటు కనిపిస్తుంది.
స్క్రిప్ట్ కొన్ని చోట్ల గట్టిగా ఉండాల్సిన చోట లూజ్గా అనిపిస్తుంది.
ఫాంటసీ ఎలిమెంట్స్, CGI వినియోగం ఎక్కువగా ఉండడం వల్ల, కొన్ని సన్నివేశాలు ఎమోషన్ కంటే విజువల్ షోలా మారిపోతాయి.
అయినా, కథలో ఉన్న ప్రధాన ఆలోచన వల్ల సినిమా విసుగుగా మాత్రం అనిపించదు.
ఒక్కసారి ఆ తాత్విక దృష్టితో చూస్తే, సినిమా ఆసక్తికరంగా ముందుకు సాగుతుంది.
సాధారణంగా సినిమాల్లో హీరో–విలన్ మధ్య పోరాటంతో కథ ముగుస్తుంది.
కానీ ‘45’ సినిమాలో అసలు విలన్ ఒక మనిషి కాదు —
అది కర్మ.
ఈ సినిమాను తాత్వికంగా చూస్తే,
ఇది కేవలం ముగ్గురు వ్యక్తుల కథ కాదు.
పుట్టుకకీ మరణానికీ మధ్య ఉండే ఆ అజ్ఞాత ప్రయాణానికి ఒక దృశ్య రూపం.
వినయ్ అనే వ్యక్తి ఒక సాఫ్ట్వేర్ ఉద్యోగి.
లైఫ్లో పెద్దగా ఎమోషన్ లేదు.
నమ్మకాలు లేవు.
దేవుడు, కర్మ లాంటి మాటల్ని లైట్ తీసుకునే మనస్తత్వం.
ఒక రోజు అతడు ట్రాఫిక్ సిగ్నల్ జంప్ చేస్తాడు.
అనుకోకుండా ఒక కుక్కను ఢీకొట్టి చంపేస్తాడు.
ఆ విషయాన్ని పెద్దగా పట్టించుకోకుండా వెళ్లిపోతాడు.
కానీ ఆ కుక్క లోకల్ డాన్ రాయప్పకు చాలా ప్రాణం.
అతడు యాక్షన్లోకి దిగేలోపు, కథలోకి శివ (శివరాజ్ కుమార్) ప్రవేశిస్తాడు.
“నీకు ఇంకా 45 రోజులు మాత్రమే టైమ్ ఉంది” అంటూ వినయ్ను గైడ్ చేస్తుంటాడు.
మొదట వినయ్ ఇవన్నీ నమ్మడు.
కానీ రోజులు గడిచే కొద్దీ, తన చుట్టూ జరుగుతున్న సంఘటనలు అతన్ని భయపెడతాయి.
తన గతాన్ని తిరిగి చూసుకుంటాడు.
తల్లిదండ్రులను పట్టించుకోకపోవడం,
మనుషుల్ని బాధపెట్టడం,
ప్రతి జీవితం విలువైనదే అన్న సత్యాన్ని అర్థం చేసుకోకపోవడం —
ఈ అన్ని తప్పులను ఎదుర్కొనే ప్రయాణమే ఆ 45 రోజులు.
శివ నిజంగా ఎవరు?
అతను సాధారణ మనిషి కాదు.
సినిమాలో దర్శకుడు క్లియర్గా చెప్పడు.
కానీ సింబాలిక్గా చూస్తే —
అతను మరణానికి ప్రతినిధి కావచ్చు,
లేదా కర్మకు రూపం కావచ్చు.
శివ వినయ్ను చంపడానికి రాడు.
అతని జీవితాన్ని మార్చడానికి వస్తాడు.
అర్థం చేయించడానికి వస్తాడు.
సాంకేతికంగా చూస్తే,
సినిమాటోగ్రఫీ, బ్యాక్గ్రౌండ్ స్కోర్ కొన్ని చోట్ల బలంగా నిలుస్తాయి.
కానీ CGI, యాక్షన్ సన్నివేశాలు కొన్ని సందర్భాల్లో కథకు అవసరమైన సహజత్వాన్ని తగ్గిస్తాయి.
అయినా, దర్శకుడి ఉద్దేశం విజువల్ షో కంటే ఫిలసాఫికల్ భావననే ముందుకు నెట్టడం అని స్పష్టంగా తెలుస్తుంది.
కర్మలే మనల్ని శిక్షిస్తాయి.
మరణం ఎదురుగా నిలబడితే తప్ప, జీవితం అసలు విలువ తెలియదు.
ఇదే ‘45’ సినిమా చెప్పాలనుకున్న అసలు భావం.
‘45’ ఒక పరిపూర్ణ కమర్షియల్ సినిమా కాదు.
కానీ ఆలోచింపజేసే సినిమా.
విజువల్స్ కన్నా భావనకు విలువిచ్చే ప్రేక్షకులకు
ఈ సినిమా తప్పకుండా కనెక్ట్ అవుతుంది. అంతకుముందు తెలుగులో వచ్చిన ‘క’ అనే మూవీ ఛాయలు కొంత ఈ సినిమాలో కనిపిస్తాయి…
Share this Article