.
ఏ రంగమైనా సరే… ఎవరు ఎంత ఉత్కృష్ట స్థితికి చేరినా సరే… శిఖరం నుంచి దిగకతప్పదు, నిశ్శబ్దంగా తలవంచి నిష్క్రమించకా తప్పదు… శిఖరాలు శాశ్వతం కావు… కానీ రాసిన చరిత్రే శాశ్వతం! సేమ్, వరల్డ్ సాకర్ చరిత్రలో ఇప్పుడు ఒక మెస్సీ తలవంచిన రాత్రి… ఒక యమాల్ తలెత్తిన ఉదయం…
ఒకప్పుడు ప్రపంచ ఫుట్బాల్ అంటే లియోనెల్ మెస్సీ. అతను బంతిని కాళ్లకు అతుక్కుపోయేలా ఆడితే ప్రపంచం ఆశ్చర్యపోయేది. అతను మైదానంలో ఉంటే ప్రత్యర్థి జట్టు వ్యూహాలు మారిపోయేవి. అతను ట్రోఫీ ఎత్తుకుంటే కోట్లాది అభిమానులు సంబరాలు చేసుకునేవారు. అతని పేరే విజయానికి, ఉత్సవానికి, ఉత్సాహానికి, చైతన్యానికి చిరునామా.
Ads
కానీ… కాలం ఎవరినీ శాశ్వతంగా శిఖరంపై ఉంచదు. మొన్నటి ఫిఫా ఫైనల్లో అదే జరిగింది. ఒకప్పుడు ప్రపంచాన్ని తన పాదాల దగ్గర నిలబెట్టిన మెస్సీ, ఓటమి తర్వాత నిశ్శబ్దంగా తలవంచి మైదానం విడిచి వెళ్లిపోయాడు. ఎలాంటి ఆగ్రహం లేదు… ఎలాంటి నాటకీయత లేదు… గెలుపు తనది కాదని అంగీకరించిన ఒక యోధుడి ప్రశాంత నిష్క్రమణ మాత్రమే కనిపించింది.
అదే సమయంలో మరో వైపు… కొన్ని సంవత్సరాల క్రితం మెస్సీ ఎత్తుకుని ఫోటోలు దిగిన చిన్నారి లామిన్ యమాల్ ఇప్పుడు ప్రపంచ ఫుట్్బాల్కు కొత్త ఆశగా మారిపోయాడు. ఒకప్పుడు మెస్సీ చేతుల్లో ఉన్న బాలుడు… ఈరోజు మైదానంలో హీరోగా నిలిచాడు.
Destiny – మెస్సీ ముద్దాడే ఈ పసికందు..! ఈ ఫైనల్స్లో తనకే ‘పోటీదారు’ !!
ఇదే కాలం.
ఇదే ప్రకృతి ధర్మం.
నది ఎప్పుడూ ఒకే నీటితో ప్రవహించదు. పాత నీరు వెళ్లిపోతుంది. కొత్త నీరు వస్తుంది. పాత ఆకులు రాలిపోతాయి. కొత్త చిగుళ్లు వస్తాయి. ఒక తరం తప్పుకుంటే మరో తరం వేదికపైకి వస్తుంది.
అదే సందేశాన్ని ఈ ఫైనల్ మరోసారి ప్రపంచానికి గుర్తు చేసింది.
అపజయానికి బంధువులు ఉండరు. “విజయానికి వందమంది తండ్రులు… అపజయం అనాథ” అనే సామెత క్రీడల్లో మరింత నిజమవుతుంది.
గెలిచినప్పుడు వేల మంది భుజాలపై ఎత్తుకుంటారు.
ఓడిపోయినప్పుడు అదే జనసందోహం మరో హీరో వైపు తిరుగుతుంది.
అదే అభిమాన ప్రపంచం.
అదే క్రీడల స్వభావం.
ఇది మెస్సీ ఒక్కరికే కాదు. పీలే, మారడోనా, క్రూయఫ్, రొనాల్డిన్యో, జిదాన్, క్రిస్టియానో రొనాల్డో… ప్రతి దిగ్గజం జీవితంలోనూ ఒక రోజు వచ్చింది. ఆ రోజు నుంచి చప్పట్లు తగ్గుతాయి. కొత్త పేర్లు వినిపిస్తాయి.
అది అవమానం కాదు.
అది కాలచక్రం.
కానీ మెస్సీ ఓడిపోయిందేమిటి?
ఒక మ్యాచ్.
ఒక టోర్నమెంట్.
అంతే.
కానీ మెస్సీ సాధించిన చరిత్రను ఏ ఓటమీ చెరిపేయలేదు.
ఎనిమిది బ్యాలన్ డి’ఓర్లు…
ప్రపంచకప్…
కోపా అమెరికా…
చాంపియన్స్ లీగ్ టైటిళ్లు…
లా లిగా ఆధిపత్యం…
బార్సిలోనా చరిత్రలో ఎన్నో అద్భుత క్షణాలు…
ప్రపంచ ఫుట్బాల్లో అత్యధిక గోల్స్, అసిస్టులు, రికార్డులు…
ఇవన్నీ ఒక్క ఓటమితో మాయమైపోవు.
గణాంకాలు కాలంతో కలిసి పాతబడవచ్చు. కానీ అతను అభిమానులకు ఇచ్చిన ఆనందం… బంతిని ఆడిన తీరు… అసాధ్యాన్ని సుసాధ్యం చేసిన క్షణాలు… అవి ఎప్పటికీ చరిత్రలో నిలిచిపోతాయి.
యమాల్… కొత్త యుగానికి సంకేతం
17 ఏళ్ల లామిన్ యమాల్ కేవలం ఒక ప్రతిభావంతుడు మాత్రమే కాదు.
అతను ఒక సంకేతం.
ఫుట్బాల్కు కొత్త ముఖం.
ఒకప్పుడు మెస్సీని చూసి పెరిగిన పిల్లలు ఇప్పుడు యమాల్ను చూసి కలలు కంటున్నారు.
కాలం ఒక చేత్తో ఒకరికి వీడ్కోలు చెబుతూనే… మరో చేత్తో మరొకరికి స్వాగతం పలుకుతుంది.
అందుకే మెస్సీ దిగుతున్నప్పుడు యమాల్ ఎక్కుతున్నాడు.
అది ఎవరి తప్పూ కాదు.
అది ఎవరి గెలుపూ కాదు.
అది ప్రకృతి నిర్ణయం.
గొప్పతనం ట్రోఫీల్లో కాదు…
మెస్సీ గొప్పతనం చివరి మ్యాచ్లో లేదు.
అతను శిఖరాన్ని ఎంత ఎత్తుకు తీసుకెళ్లాడన్నదే అతని గొప్పతనం.
అతని ఆటను చూసి లక్షల మంది పిల్లలు ఫుట్బాల్ను ప్రేమించారు.
చిన్న కాయంతోనూ ప్రపంచాన్ని జయించవచ్చని నిరూపించాడు.
ప్రతిభ, క్రమశిక్షణ, వినయం కలిస్తే ఎంతటి చరిత్రనైనా సృష్టించవచ్చని చూపించాడు.
అందుకే మెస్సీ ఒక ఆటగాడు మాత్రమే కాదు…
ఒక యుగం.
చివరగా…
కాలం చాలా క్రూరమైన గురువు.
“తప్పుకో… ఇంకొకరు వస్తున్నారు” అని అది ప్రతీ మహానుభావుడికీ ఒకరోజు చెబుతుంది.
ఎవరూ దాన్ని ఆపలేరు.
శిఖరాలు మారుతాయి.
హీరోలు మారుతారు.
జనాల జేజేలు మారుతాయి.
కానీ కొన్ని పేర్లు మాత్రం కాలానికి అతీతంగా నిలిచిపోతాయి.
లియోనెల్ మెస్సీ అలాంటి పేరే.
మైదానం అతన్ని ఒకరోజు వీడ్కోలు చెప్పొచ్చు.
ప్రేక్షకులు కొత్త హీరోలను భుజాలపై ఎక్కించొచ్చు.
కానీ ఫుట్బాల్ చరిత్ర పుస్తకాన్ని ఎప్పుడైనా తెరిస్తే… తొలి పేజీల్లో కనిపించే పేర్లలో ఒకటి మాత్రం ఎప్పటికీ అదే—
లియోనెల్ మెస్సీ.
Share this Article