.
హీరో ఒక్కడే… హీరోయిన్లు ఐదుగురు!
కథకు అంతమంది ఆడవాళ్లు ఎందుకు..? హీరోయిజం సరిపోవడం లేదా?
సినిమా కథలో పాపం… మొదట్లో ఓ హీరో ఉండేవాడు.
తోడుగా ఓ హీరోయిన్ ఉండేది. మహా అయితే హీరో ఫ్రెండ్ ఒకడు… హీరోయిన్ ఫ్రెండ్ ఒకరు… ఇంకో మూలన కామెడీ ట్రాక్…
Ads
అంతే. కథ నడిచేది. హీరో ప్రేమించేవాడు. హీరోయిన్ ప్రేమించేది. ఇద్దరి మధ్య ఏదో సమస్య వచ్చేది. ఇంటర్వెల్కు గొడవ… క్లైమాక్స్లో ఫైట్… చివరికి పెళ్లి.
మధ్యలో అవసరమైతే ఓ ఐటమ్ సాంగ్. ఆ పాట అయిపోగానే ఆ అమ్మాయి కథలోంచి మాయమైపోయేది.
అది ఒకప్పటి సినిమా. తర్వాత సినిమా మారింది. ఒక హీరోకు ఒక హీరోయిన్ సరిపోదన్న భావన మొదలైంది. వన్ ప్లస్ టూ ఫార్ములా వచ్చింది.
ఇంట్లో ఇల్లాలు… వంటింట్లో ప్రియురాలు! బీబీ ఔర్ వో… ఇద్దరి మధ్య ఘర్షణ. ఎవరినో ఒకరిని చంపేయడం. లేదంటే చివరికి హీరో ఇద్దరినీ అడ్జస్ట్ చేసేయడం. ఇది కూడా ప్రేక్షకులు చూశారు.
తర్వాత దర్శకులకు మరో ఆలోచన వచ్చింది. హీరోకు ఇద్దరు హీరోయిన్లు ఉన్నా… కథలో రొమాన్స్ కోసం.
అదనంగా ఇంకో అమ్మాయి కావాలి… గ్లామర్ కోసం! అలా ఐటమ్ గర్ల్ వచ్చింది.
హీరోయిన్కు కథ ఉంటుంది.
ఐటమ్ గర్ల్కు పాట ఉంటుంది.
ఆమె వస్తుంది… నడుము తిప్పుతుంది… హీరోతో రెండు స్టెప్పులు వేస్తుంది… పాట పూర్తవుతుంది… అంతే! సినిమా మళ్లీ తన దారిన తాను వెళ్లిపోతుంది. కానీ గ్లామర్ ఆకలి అక్కడితో ఆగలేదు.
ఇద్దరు హీరోయిన్లు సరిపోవడం లేదు. ముగ్గురు కావాలి! ‘ముగ్గురు మొనగాళ్లు’ టైపులో…
మూడు ప్రేమకథలు.
మూడు పాటలు.
మూడు రకాల గ్లామర్.
వెండితెర మీద ఖాళీ ప్రదేశం కనిపించకూడదు.
అదే టార్గెట్!
కానీ ఇప్పుడు ఆ ముగ్గురు కూడా సరిపోవడం లేదు. ఐదుగురు… ఆరుగురు… ఎందుకు కాకూడదు? ఇప్పుడు మనం కథను చూస్తున్నామా… లేక హీరోయిన్ల హాజరు పట్టీని చూస్తున్నామా అన్న అనుమానం వచ్చేంత స్థాయికి వ్యవహారం చేరింది.
తాజా ఉదాహరణగా యశ్ నటించి, ఈరోజు రిలీజైన ‘టాక్సిక్’నే చూడండి.
నయనతార…
కియారా అద్వానీ…
హుమా ఖురేషి…
తారా సుతారియా…
రుక్మిణి వసంత…
ఐదుగురు… అదీ మామూలు మొహాలు కావు. అందరూ తమ తమ మార్కెట్ ఉన్న నటీమణులే.
ఒక్కొక్కరినీ కథలో ఎక్కడ పెట్టాలి?
ఎవరికి ఎంత స్క్రీన్ టైమ్ ఇవ్వాలి?
ఎవరి పాత్రను ఎంత బలంగా చూపాలి?
ఇది కథ కంటే దర్శకుడికి పెద్ద పరీక్షగా మారే పరిస్థితి!
ఇక అల్లు అర్జున్తో అట్లీ చేయబోతున్న ‘రాకా’ను తీసుకోండి.
ప్రధాన కథానాయికగా దీపికా పదుకొన్ ఉండగా… అదనంగా…
రష్మిక మందన్న,
మృణాల్ ఠాకూర్,
జాన్వీ కపూర్,
రకుల్ ప్రీత్ సింగ్,
ఐశ్వర్య లక్ష్మి…
ఆరుగురు ఆడ తారలు. ఇప్పుడు అసలు ప్రశ్న ఇక్కడే మొదలవుతుంది.
హీరో ఒక్కడే సినిమాను మోస్తున్నాడట!
అతను బుల్లెట్ల మధ్య నడుస్తాడు.
పది మందిని ఒంటిచేత్తో కొడతాడు.
వంద అడుగుల ఎత్తు నుంచి దూకుతాడు.
కారు ఎగరేస్తాడు.
విలన్ గ్యాంగ్ను చిత్తు చేస్తాడు.
అతని ఎలివేషన్కు ఆకాశమే హద్దు.
బీజీఎం దద్దరిల్లుతుంది.
హీరో ఎంట్రీకి థియేటర్ దద్దరిల్లాలి.
హీరో చెప్పే ప్రతి డైలాగ్ పంచ్ కావాలి.
హీరో ఫైట్ సాధారణ ఫైట్ కాకూడదు…
మానవ శక్తికి మించిన శక్తి!
అంతటి హీరో.
అంతటి హీరోయిజం.
అంతటి ఎలివేషన్.
అంతటి బడ్జెట్.
మరి… ఒక్క హీరోతో కథను నడపడానికి మాత్రం ఎందుకు భయపడుతున్నారు?
అదే అసలు సరదా పారడాక్స్!
హీరోను తెరమీద మానవాతీత శక్తిగా చూపిస్తారు.
కానీ కథను మాత్రం మానవాతీతంగా మోయించలేక…
ఐదుగురు హీరోయిన్లను తెచ్చి భుజాల మీద ఎక్కించాల్సి వస్తోంది!
ఇదేం లాజిక్?
హీరోకు బలమైన కథ ఉంటే హీరోయిన్ ఎందుకు ఉండాలి?
కథకు అవసరం ఉంటే తప్పకుండా ఉండాలి.
ప్రేమకథ అయితే ఉండాలి.
ఆ పాత్ర కథను ముందుకు నడిపిస్తే ఉండాలి.
హీరో ప్రయాణంలో ఆమెకు కీలకమైన స్థానం ఉంటే ఉండాలి.
కానీ… “సినిమాలో ఓ ఆడ మొహం కనిపించాలి” అనే కారణంతో మాత్రం ఎందుకు ఉండాలి?
లవ్ ట్రాక్ లేకుండా కథ చెప్పలేమా?
డ్యూయెట్ లేకుండా హీరోను చూపించలేమా?
హీరోయిన్తో రెండు పాటలు పాడించకుండా సినిమా పూర్తి కాదా?
ఓ రొమాంటిక్ సీన్ లేకపోతే ప్రేక్షకుడు థియేటర్ నుంచి వెళ్లిపోతాడా?
ఇవన్నీ నిజంగానే అవసరమా?
ఒక్కసారి పాత సినిమాలను చూడండి.
కథ బలంగా ఉంటే ప్రేక్షకుడికి హీరోయిన్ల సంఖ్య గుర్తుండేది కాదు.
ఒక ఆసక్తికరమైన ఉదాహరణ కూడా ఉంది.
సూపర్స్టార్ కృష్ణ తన కెరీర్లో 200వ సినిమాగా ‘ఈనాడు’ చేశాడు.
ఆ సినిమాలో హీరోయిన్ లేదు.
హీరోయిన్ చుట్టూ కథ తిరగదు.
డ్యూయెట్లు లేవు.
ప్రేమకథ లేదు.
గ్లామర్ కోసం ప్రత్యేకంగా అమ్మాయిలను వెతుక్కుని పెట్టలేదు.
అయినా సినిమా ఆడింది.
ఎందుకంటే అక్కడ కథ ఉంది. కథను నడిపించే పరిస్థితి ఉంది. దానికి తగ్గ ప్రజెంటేషన్ ఉంది. హీరోను నిలబెట్టడానికి హీరోయిన్ అవసరం లేకపోయింది.
ఇక్కడే ఈ తరం కమర్షియల్ సినిమాకు ఓ చిన్న ప్రశ్న.
హీరోయిజం ఇంత పెరిగిపోయినప్పుడు… కథ ఎందుకు అంత బలహీనపడుతోంది?
హీరో ఒక్కడే వందమందిని కొట్టగలడు.
కానీ కథను మాత్రం ఒక్కడే మోయలేడా?
హీరో ఒక్కడే ప్రపంచాన్ని కాపాడగలడు.
కానీ రెండున్నర గంటల సినిమాను మాత్రం ఒక్క హీరోయిన్తో కూడా నడపలేడా?
హీరో ఒక్కడే పది మంది విలన్లను ఎదుర్కోగలడు. ఒకే యాక్షన్ సీన్లో వంద మందిని ఇరగదీయగలడు.
కానీ ప్రేక్షకుడిని రెండున్నర గంటలు కథతో కట్టిపడేయడానికి మాత్రం ఐదుగురు హీరోయిన్లు కావాలా?
ఇది నిజానికి హీరోయిన్ల సమస్య కాదు.
కథ సమస్య.
నయనతార ఉండొచ్చు.
కియారా ఉండొచ్చు.
హుమా ఉండొచ్చు.
రష్మిక ఉండొచ్చు.
దీపిక ఉండొచ్చు.
ఎవరున్నా అభ్యంతరం లేదు.
కానీ వాళ్లందరికీ కథలో బతికేంత పాత్ర ఉండాలి.
కేవలం పోస్టర్ మీద పేర్లు పెద్దగా కనిపించడానికి, టీజర్లో రెండు షాట్లు పడటానికి, పాటలో అందంగా కనిపించడానికి, సినిమా నిండుగా గ్లామర్ కనిపించడానికి మాత్రం పాత్రలు సృష్టిస్తే…
అది స్టార్ కాస్టింగ్ కావచ్చు.
కథ కాదు.
మరి మన దర్శకుల్లో ఎవరు ధైర్యం చేస్తారు?
ఓ స్టార్ హీరోను తీసుకుని… హీరోయిన్ లేకుండా… ఐటమ్ సాంగ్ లేకుండా… డ్యూయెట్ లేకుండా… గ్లామర్ కోసం అదనపు పాత్రలు లేకుండా… కేవలం కథతో రెండున్నర గంటల సినిమా తీయడానికి?
హీరోను కొండంత ఎత్తుకు ఎలివేట్ చేయడం సులభమే.
అతని వెనుక ఐదు కెమెరాలు పెట్టి, ఆరు బీజీఎంలు కొట్టి, పది మంది హీరోయిన్లను చుట్టూ నిలబెట్టడం కూడా సులభమే.
కానీ… హీరో ఒక్కడే… కథ ఒక్కడే… ప్రేక్షకుడు రెండున్నర గంటలు కుర్చీలోంచి లేవకుండా కూర్చునేలా సినిమా తీయడం…
అదే అసలు హీరోయిజం కదా!
చివరగా… అతడు సినిమాలో తనికెళ్ల భరణి పాపులర్ డైలాగ్ గుర్తొస్తోంది… అన్ని సుమోలు ఎందుకురా బుజ్జా…!!
Share this Article