‘కుర్చీ’ విలువ – అధికారాంతమున చూడవలె అయ్యవారి అవస్థలు!

.

ఒకానొక నగరంలో రామారావు గారు అనే ఒక ఉన్నత ఐఏఎస్ అధికారి ఉండేవాడు. ఆయన తన ఉద్యోగ కాలంలో అత్యున్నత అధికారాలను అనుభవించారు. ఆయన ఆఫీసులో ఉన్నంతకాలం ప్రతిరోజూ దీపావళి పండుగలాగే ఉండేది. పండుగకు వారాల ముందు నుంచే వ్యాపారవేత్తలు, కింది స్థాయి ఉద్యోగులు, రకరకాల కానుకలు, ఖరీదైన డ్రై ఫ్రూట్స్ తీసుకువచ్చి ఆయన ఇంటి ముందు బారులు తీరేవారు. ఆ ఇల్లు ఏదో పెద్ద దుకాణాన్ని తలపించేది. ఆ సమయంలో రామారావు గారికి తన సర్వాధికారాలపై ఎంతో గర్వం ఉండేది.

అలా కాలం గడిచింది… చివరకు రామారావు గారి ఉద్యోగ విరమణ (రిటైర్మెంట్) రోజు వచ్చింది. ఆయన ప్రభుత్వ ఉద్యోగం నుండి పూర్తిగా తప్పుకున్నారు.

కొన్ని నెలల తర్వాత తొలిసారిగా ఆయనకు రిటైర్మెంట్ తర్వాత దీపావళి వచ్చింది. మధ్యాహ్నం రెండు గంటలు దాటినా… ఈసారి ఆయన ఇంటికి ఒక్కరంటే ఒక్కరు కూడా శుభాకాంక్షలు చెప్పడానికి రాలేదు. కనీసం ఫోన్ మోగలేదు. ఆశ్చర్యం, నిరాశతో ఆయన తన గదిలో కూర్చుని ఆలోచిస్తుండగా, పాత దినపత్రికలో వచ్చిన ఒక చిన్న కథ ఆయన కంట పడింది.

ఆ పత్రికలోని కథ ఇది:

ఒక గ్రామంలో ఒక గాడిద ఉండేది. ఒకరోజు దాని యజమాని పూజా కార్యక్రమం కోసం కొన్ని పవిత్ర దేవతా విగ్రహాలను ఆ గాడిద వీపుపై ఎక్కించి తీసుకువెళ్తున్నాడు. దారిలో ఊళ్ల గుండా వెళుతున్నప్పుడు ప్రజలందరూ ఆ విగ్రహాలను చూసి భక్తితో తల వంచి నమస్కరించేవారు. అది చూసిన ఆ గాడిద, “ప్రజలందరూ నాకే నమస్కరిస్తున్నారు, నన్నే దేవుడిలా కొలుస్తున్నారు” అని భ్రమిస్తూ గర్వంతో విర్రవీగింది.

పూజా స్థలంలో విగ్రహాలు దించిన తర్వాత, తిరుగు ప్రయాణంలో యజమాని దాని వీపుపై బస్తాల కొద్దీ కూరగాయలు వేసి నడిపించాడు. ఈసారి దారిలో ఎవరూ గాడిద వైపు కన్నెత్తి కూడా చూడలేదు. అది చూసి ఆ అమాయక ప్రాణికి ఏడుపొచ్చింది. ప్రజల దృష్టిని తనవైపు తిప్పుకోవడానికి పెద్దగా ఓండ్ర పెట్టసాగింది. దాంతో విసిగిపోయిన జనం దానిని రాళ్లతో కొట్టారు. గాడిదకు అప్పుడు అర్థం కాలేదు, తనను ఎందుకు కొడుతున్నారో అని!

ఆ కథ చదివిన రామారావు గారికి ఒక్కసారిగా దిమ్మతిరిగిపోయింది! ఆయనకు ఒక కఠినమైన నిజం బోధపడింది.

“ఇన్నాళ్లూ ప్రజలు తనకు ఇచ్చిన గౌరవం, తెచ్చిచ్చిన బహుమతులు తన వ్యక్తిత్వానికి ఇచ్చినవి కావు… తన వీపుపై మోసిన ‘అధికారం, పదవి’ అనే విగ్రహానికి ఇచ్చినవి మాత్రమే!” అని ఆయన గ్రహించారు. తాను కూడా ఆ కథలోని గాడిదలాగే బతికానని ఆయన సిగ్గుతో కుంగిపోయారు.

ఈ నిజాన్ని ఆయన పక్కనే ఉన్న తన భార్యతో చెప్పారు. అప్పుడు ఆమె నవ్వుతూ అంది: “ఇన్నాళ్లుగా మీరు గాడిదలాంటివారేనని నేను చెప్తూనే ఉన్నాను, అప్పుడు నా మాట వినలేదు. ఇప్పుడొక వార్తాపత్రిక కథ చదివితేనే మీకు జ్ఞానోదయం అయింది!”

నీతి: జీవితంలో ఎవరికైనా పదవి, అధికారం, హోదా తాత్కాలికంగా మాత్రమే లభిస్తాయి. ఆ కుర్చీ శాశ్వతం కాదు. పదవిలో ఉన్నప్పుడు పొగరుతో, అహంకారంతో తోటివారిని చిన్నచూపు చూస్తే, పదవి పోయాక పరిస్థితి ఆ గాడిదలాగే తయారవుతుంది.

కాబట్టి, హోదా ఉన్నప్పుడు అందరితో వినయంగా, మానవత్వంతో మెలగాలి. అప్పుడే పదవి పోయిన తర్వాత కూడా నలుగురూ మన మంచి స్వభావాన్ని గుర్తుంచుకుని గౌరవిస్తారు…. కుర్చీకే విలువ- దానిపై ఏ గాడిద కూర్చున్నా దానికీ గౌరవం దక్కుతుంది, దిగేవరకు..! — వాట్సప్ సేకరణ