.
ఆ రాత్రి … సంవత్సరం: 1986 … ప్రదేశం: బుర్హాన్పూర్ రైల్వే స్టేషన్…. చీకటి రాత్రి. ఐదేళ్ల చిన్నారి ‘షేరు’ తన అన్న గుడ్డు వెనుక స్టేషన్కు వెళ్తాడు. పని ముగించుకుని వస్తానని, అక్కడే బెంచ్పై ఉండమని అన్న చెప్పి వెళ్తాడు. నిద్ర ముంచుకురావడంతో షేరు అక్కడే నిద్రపోతాడు. కళ్లు తెరిచేసరికి అన్న లేడు. ఆకలి, భయం… అన్న కోసం వెతుకుతూ పక్కనే ఆగి ఉన్న ఖాళీ రైలు బోగీలోకి ఎక్కుతాడు. అలసటతో మళ్ళీ నిద్రపోతాడు.
రైలు కదులుతుంది. తలుపులు లాక్ అయి ఉంటాయి. రెండు రోజుల ప్రయాణం తర్వాత కలకత్తా అనే అపరిచిత మహాసముద్రంలో ఆ చిన్న ప్రాణం ఒంటరిగా చేరుకుంది…
Ads
కొత్త జీవితం – పాత జ్ఞాపకం … కలకత్తా వీధుల్లో బిచ్చగాడిగా, అనాథగా కొన్ని రోజులు గడిపిన తర్వాత, ఒక స్వచ్ఛంద సంస్థ అతన్ని ఆస్ట్రేలియాలోని బియెర్లీ దంపతులకు దత్తత ఇస్తుంది. షేరు ‘సరూ బ్రియర్లీ’గా మారి టాస్మానియాలో పెరుగుతాడు. సకల సౌకర్యాలు ఉన్నా, అతని మనసులో ఒక అస్పష్టమైన చిత్రం, లీలగా ఏదో ఓ జ్ఞాపకం ఎప్పుడూ మెదులుతూనే ఉంటుంది…
-
స్టేషన్ పక్కన ఒక వాటర్ టవర్…
-
ఒక పెద్ద ఇనుప వంతెన…
-
అమ్మ పిలుపు…
సంఘర్షణ: డిజిటల్ అన్వేషణ … సంవత్సరం: 2006 (20 ఏళ్ల తర్వాత)… సరూ ఇప్పుడు యువకుడు. తన గతాన్ని, తన మూలాన్ని వెతకాలని నిర్ణయించుకుంటాడు. అప్పట్లో తను రైలులో గడిపిన సమయాన్ని బట్టి, రైలు వేగాన్ని అంచనా వేసి ఒక పరిధిని (Radius) గీసుకుంటాడు. Google Earth అనే అద్భుతాన్ని నమ్ముకుని, వేల సంఖ్యలో ఉన్న రైల్వే స్టేషన్లను శాటిలైట్ చిత్రాల్లో వెతకడం ప్రారంభిస్తాడు. రాత్రిళ్లు నిద్ర లేకుండా, వేల మైళ్ల ట్రాకులను డిజిటల్ స్క్రీన్పై ఫాలో అవుతుంటాడు. స్నేహితులు, కుటుంబ సభ్యులు ఇది పిచ్చితనం అనుకున్నా సరూ వదలడు.
క్లైమాక్స్: ఇంటి దారి … చివరకు ఒక రోజు… మ్యాప్లో ఒక వంతెన, దాని పక్కనే వాటర్ టవర్ కనిపిస్తాయి. అవి తను చిన్నప్పుడు చూసిన జ్ఞాపకాలతో సరిగ్గా సరిపోతాయి. అది మధ్యప్రదేశ్లోని ఖండ్వా…
వెంటనే ఇండియాకు చేరుకుంటాడు. 25 ఏళ్ల తర్వాత తన పాత వీధిలోకి అడుగుపెడతాడు. అక్కడ తన పాత ఇల్లు శిథిలావస్థలో ఉంటుంది. గుండె భారంతో చుట్టుపక్కల వారిని అడుగుతాడు. ఒక వ్యక్తి అతన్ని దగ్గర్లోని మరో ఇంటికి తీసుకెళ్తాడు. అక్కడ ముగ్గురు మహిళలు నిలబడి ఉంటారు. మధ్యలో ఉన్న మహిళను చూడగానే సరూ కళ్లలో నీళ్లు తిరుగుతాయి. ఆ ముడతలు పడ్డ ముఖంలో తన తల్లి పోలికలు కనిపిస్తాయి.
ఆమె సరూను గుర్తుపడుతుంది. 25 ఏళ్లుగా తన కొడుకు వస్తాడని ఆ తల్లి ఎదురుచూస్తూనే ఉంది. ఇద్దరూ ఒకరినొకరు హత్తుకుని ఏడ్చిన ఆ క్షణం.. కాలం ఆగిపోయినట్లు అనిపిస్తుంది.
ముగింపు: విషాదంలోనూ ఒక ఊరట …. అమ్మ దొరికింది కానీ, ఆ రోజు తనను వదిలి వెళ్లిన అన్న ‘గుడ్డు’ మరణించాడని తెలుస్తుంది. అదే రైల్వే ట్రాక్పై ప్రమాదంలో అన్న చనిపోవడంతో, ఆ కుటుంబం ఒకే రాత్రి ఇద్దరు పిల్లల జాడ కోల్పోయింది. కానీ 25 ఏళ్ల తర్వాత సరూ తిరిగి రావడం ఆ తల్లికి పునర్జన్మలా అనిపిస్తుంది.
మనిషి తన మూలాలను, తన పుట్టుక జాడల్ని, జ్ఞాపకాల్ని ఎప్పటికీ మర్చిపోలేడు. మనసు మరవనివ్వదు. ఓపిక, సంకల్పం ఉంటే ఎంతటి సుదీర్ఘ ప్రయాణమైనా గమ్యానికి చేరుస్తుంది. విదేశాలకు దత్తత వెళ్లి, అక్కడే పెరిగి, తమ మూలాల అన్వేషణకు వస్తున్న వందలాది మంది మన బిడ్డల అన్వేషణ కథలు బోలెడు…
ఈ కథ ఆధారంగా వచ్చిన ‘Lion’ (2016) సినిమా అద్భుతమైన విజయాన్ని అందుకుంది. మీరు ఆ సినిమా చూడకపోతే తప్పకుండా చూడండి, ఆ భావోద్వేగాలు కళ్లకు కట్టినట్లు కనిపిస్తాయి….
Share this Article