పర్లేదు.., పండించండి – మత్తు కోసం అమ్మితే మాత్రం జైలే..!!

.

డ్రగ్స్‌ అంటే నిషేధం.. మాదకద్రవ్యాలు అంటే నేరం.. వాటిని పండించినా, అమ్మినా చట్టం తన పని తాను చేసుకుపోతుంది! ఇదీ మనకు సాధారణంగా కనిపించే దృశ్యం. కానీ ఇదే డ్రగ్స్‌ జాబితాలో ఉన్న కొన్ని మొక్కలను పండించడానికి ప్రభుత్వమే లైసెన్సులు ఇస్తే?

వాటి నుంచి తయారయ్యే పదార్థాలను మందుల తయారీ సంస్థలకు సరఫరా చేస్తే? అప్పుడు మాత్రం అది నేరం కాదు… ప్రభుత్వ నియంత్రణలో జరిగే చట్టబద్ధమైన వ్యాపారం! వ్యవసాయం! ఇతర పంటల్లాగే రుణపంపిణీ, మేలిరకం వంగడాల పంపిణీ ఉంటుందా అనడక్కండి…

• ఇదే పంటను బహిరంగ మార్కెట్‌లో మత్తుపదార్థంగా అమ్మితే మాత్రం కఠినమైన చట్టం, జైలు… ఈ వింత విధానం మన ప్రభుత్వానిదే… అదీ అంతర్జాతీయంగా మస్తు గిరాకీ, ధర ఉండే ఓపియం (నల్లమందు) సాగుపై…

కేంద్ర ఆర్థికశాఖ పరిధిలోని రెవెన్యూ విభాగం అక్టోబర్‌ 23, 2026న ఓపియం పాపీ సాగుకు సంబంధించి కొత్త లైసెన్సింగ్‌ నిబంధనలను ప్రకటించింది. 2026 అక్టోబర్‌ 1 నుంచి 2027 సెప్టెంబర్‌ 30 వరకు ఉండే పంట సంవత్సరానికి ఈ నిబంధనలు వర్తిస్తాయి. కేంద్ర నార్కోటిక్స్‌ బ్యూరో (సీబీఎన్‌) పర్యవేక్షణలో, ప్రభుత్వం గుర్తించిన ప్రాంతాల్లో మాత్రమే ఈ సాగుకు అనుమతి ఉంటుంది.

అయితే ఇక్కడ ఒక ముఖ్యమైన విషయం ఉంది. ఓపియం పాపీ సాగు మొత్తాన్ని ప్రభుత్వం ఒకే విధంగా చూడటం లేదు. పంట నుంచి నల్లమందు జిగురు (ఓపియం గమ్‌) సేకరించే విధానం ఒకటి. మొక్కకు గాట్లు పెట్టకుండా, దాని నుంచి రసం సేకరించకుండా పాపీ స్ట్రా ఉత్పత్తి చేసే విధానం మరొకటి. ఈ రెండు విధానాలకు వేర్వేరు నిబంధనలు, అర్హతలు ఉంటాయి.

రైతులు పండించిన ఉత్పత్తిని ప్రభుత్వానికి అప్పగించాలి. ప్రభుత్వం నిర్ణయించిన ప్రమాణాలు, దిగుబడి అర్హతలు, ఇతర లైసెన్సింగ్‌ షరతులకు అనుగుణంగా సాగు జరగాలి. ఎంత భూమిలో పండించాలి, పంటను ఎక్కడ అప్పగించాలి, దానికి ఎంత ధర చెల్లించాలి అన్న విషయాల్లోనూ ప్రభుత్వ నియంత్రణ ఉంటుంది. అంటే రైతు తన ఇష్టానుసారం పండించి, తనకు నచ్చిన మార్కెట్‌లో విక్రయించుకునే స్వేచ్ఛ ఇక్కడ ఉండదు.

ఈ పంటకు ఎందుకింత ప్రాధాన్యం? ఓపియం పాపీ నుంచి లభించే మార్ఫిన్‌, ఇతర ఆల్కలాయిడ్స్‌ను వైద్యరంగంలో ఉపయోగిస్తారు. ముఖ్యంగా తీవ్రమైన నొప్పులను తగ్గించడానికి ఉపయోగించే కొన్ని ఔషధాల తయారీలో వీటికి ప్రాధాన్యం ఉంది. అందుకే ఈ పంటను పూర్తిగా నిషేధించకుండా, అక్రమ వినియోగానికి అవకాశం లేకుండా నియంత్రిత సాగు విధానాన్ని ప్రభుత్వం కొనసాగిస్తోంది.

పండించవచ్చు.. కానీ లెక్క తప్పకూడదు! ఇక్కడే ఆసక్తికరమైన విషయం ఉంది. ఓపియం పాపీని సాగు చేయడానికి లైసెన్సు తీసుకున్నంత మాత్రాన ఆ రైతుకు పంటను ఎక్కడైనా అమ్ముకునే హక్కు లభించదు. లైసెన్సు అనేది సాగుకు ఇచ్చిన అనుమతి మాత్రమే. ఉత్పత్తి ప్రభుత్వ నియంత్రణలోనే ఉండాలి. పంట దిగుబడి, నాణ్యత, అప్పగించిన పరిమాణం వంటి అంశాలకు లెక్క ఉండాలి.

• అనుమతి లేకుండా ఓపియం పాపీ సాగు చేయడం చట్టవిరుద్ధం. లైసెన్సుతో పండించిన పంటను కూడా అక్రమ మార్కెట్‌కు తరలిస్తే చట్టపరమైన సమస్యలు ఎదురవుతాయి. అంటే ఒకే పంట.. ఒకవైపు ఔషధాల తయారీకి ఉపయోగపడే చట్టబద్ధమైన వ్యవసాయ ఉత్పత్తి; మరోవైపు అక్రమంగా ఉత్పత్తి చేసి, విక్రయిస్తే నేరానికి సంబంధించిన వస్తువు!

వినడానికి ఇది పారడాక్స్‌లా అనిపించవచ్చు. కానీ ప్రభుత్వ విధానం వెనుక ఉన్న తర్కం ఏమిటంటే.. ఔషధ అవసరాలకు పనికొచ్చే ముడిసరుకును పూర్తిగా నిషేధించకుండా, దాని ఉత్పత్తి నుంచి వినియోగం వరకు నియంత్రణలో ఉంచడం. అక్రమ మార్కెట్‌కు మళ్లకుండా చూడటం. ఇదే సూత్రాన్ని ఇతర మాదక పదార్థాల విషయంలోనూ వర్తింపజేయవచ్చా అన్నది ఇప్పుడు చర్చించాల్సిన ప్రశ్న.

మరి గంజాయికి మాత్రం ఎందుకీ భిన్నమైన వైఖరి? ఇప్పుడు అసలు ప్రశ్న గంజాయి గురించి! ఓపియం పాపీ నుంచి లభించే పదార్థాలను ఔషధాల తయారీకి వినియోగించేందుకు ప్రభుత్వమే నియంత్రిత సాగును అనుమతిస్తున్నప్పుడు, గంజాయి విషయంలోనూ వైద్య, శాస్త్రీయ అవసరాలను దృష్టిలో పెట్టుకుని మరింత విస్తృతమైన విధానాన్ని ఎందుకు రూపొందించకూడదు?

గంజాయిలో ఉండే కొన్ని రసాయన సమ్మేళనాలకు వైద్యపరమైన ఉపయోగాలున్నాయి. దీర్ఘకాలిక నొప్పి, కొన్ని రకాల మూర్ఛ వ్యాధులు, ఇతర నిర్దిష్ట పరిస్థితుల్లో గంజాయి ఆధారిత ఔషధాలపై ప్రపంచవ్యాప్తంగా పరిశోధనలు జరుగుతున్నాయి. అయితే గంజాయిలోని అన్ని పదార్థాలూ ఒకే విధంగా పనిచేయవు. వాటి ప్రభావం, దుష్ప్రభావాలు, వ్యసన ప్రమాదం కూడా వేర్వేరుగా ఉంటాయి. అందుకే వైద్య వినియోగాన్ని, వినోదం కోసం గంజాయి వినియోగాన్ని ఒకటిగా చూడకూడదు.

భారతదేశంలోనూ గంజాయికి సంబంధించిన చట్టం పూర్తిగా ఒకే రకమైన నిషేధాన్ని విధించిందని చెప్పలేం. నార్కోటిక్ డ్రగ్స్‌ అండ్‌ సైకోట్రోపిక్‌ సబ్‌స్టెన్సెస్‌ (ఎన్‌డీపీఎస్‌) చట్టం, 1985లోని సెక్షన్‌ 8 ప్రకారం గంజాయి మొక్క సాగుపై సాధారణంగా నిషేధం ఉంది. అయితే సెక్షన్‌ 10 కింద రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలకు కొన్ని నియంత్రణాధికారాలు ఉన్నాయి. సెక్షన్‌ 14 ప్రకారం పీచు, విత్తనాల వంటి పారిశ్రామిక అవసరాలకు లేదా ఉద్యానవన ప్రయోజనాల కోసం గంజాయి సాగును నిర్దిష్ట షరతులతో అనుమతించే అవకాశం కూడా ఉంది.

అంటే చట్టంలోనే కొన్ని మినహాయింపులకు అవకాశం ఉన్నప్పుడు, వైద్య పరిశోధనలు, ఔషధాల తయారీ, పారిశ్రామిక వినియోగం కోసం మరింత స్పష్టమైన నియంత్రణ విధానం రూపొందించాలన్న చర్చకు తలుపులు మూసుకుపోలేదు.

అమెరికాలో మారుతున్న విధానం … అమెరికాలో గంజాయి విషయంలో ఇప్పటికే గణనీయమైన మార్పులు వచ్చాయి. నేషనల్‌ కాన్ఫరెన్స్‌ ఆఫ్‌ స్టేట్‌ లెజిస్లేచర్స్‌ (ఎన్‌సీఎస్‌ఎల్‌) 2026 సెప్టెంబర్‌లో నవీకరించిన వివరాల ప్రకారం, 41 రాష్ట్రాలు వైద్య అవసరాల కోసం గంజాయి ఉత్పత్తులను అనుమతిస్తున్నాయి. అలాగే 24 రాష్ట్రాలు పెద్దలకు వినోద ప్రయోజనాల కోసం గంజాయి వినియోగాన్ని అనుమతించే లేదా నియంత్రించే విధానాలను అమలు చేస్తున్నాయి.

నిషేధమే పరిష్కారమా? నియంత్రణతో సాధ్యమయ్యేదేమైనా ఉందా? గంజాయిని చట్టబద్ధం చేయాలని కోరేవారు చెప్పే వాదనల్లో ఒకటి.. డిమాండ్‌ను పూర్తిగా అణచివేయలేనప్పుడు, నియంత్రిత వ్యవస్థ ద్వారా నాణ్యతను పర్యవేక్షించడం, అక్రమ వ్యాపారాన్ని తగ్గించడం, వైద్య పరిశోధనలకు అవకాశం కల్పించడం సాధ్యమవుతుందనేది.

నల్లమందు సాగుకు లైసెన్సు ఇవ్వడం ప్రభుత్వ నియంత్రణలో చట్టబద్ధమైన వ్యవసాయం. గంజాయి విషయంలోనూ అదే తరహా నియంత్రణ విధానాన్ని పరిశీలించాలనే ప్రశ్న మాత్రం ఒక విధానపరమైన చర్చ….