దేశమంతా కదిలింది – బంగారం పోగేసింది – జాతి రుణవిముక్తి !!

.

మన దేశంలో దీన్ని ఊహించగలమా..? బంగారాన్ని ప్రాణంగా చూసుకోవడం కాదు, రకరకాల యాంటీ ఇండియా శక్తులు అంతర్గతంగా రోజురోజుకూ తలనొప్పులు క్రియేట్ చేసే దేశం మనది… విషయం ఏమిటీ అంటారా..? ఓ కథనం చదవాలి… దేశభక్తి ఏమిటో అర్థం చేసుకోవాలి… మనచుట్టూ ఉన్న జాతీయ వ్యతిరేక శక్తుల నిజస్వరూపాలను అర్థం చేసుకోవాలి… వివరాల్లోకి వెళ్దాం…

ఆత్మగౌరవానికి అక్షర రూపం: దక్షిణ కొరియా ‘బంగారు’ గాథ … చరిత్ర పుటల్లో కొన్ని సంఘటనలు కేవలం లెక్కల గురించి మాత్రమే కాకుండా, ఒక జాతి పట్టుదల గురించి చెబుతుంటాయి. 1997 ఆసియా ఆర్థిక సంక్షోభం సమయంలో దక్షిణ కొరియా ఎదుర్కొన్న సవాలు అటువంటిదే. అప్పుల ఊబిలో కూరుకుపోయి, దివాళా తీసే స్థితికి చేరుకున్న ఒక దేశాన్ని, ఆ దేశ ప్రజలు తమ ప్రాణప్రదమైన ఆస్తులను త్యాగం చేసి ఎలా కాపాడుకున్నారో తెలిస్తే ఆశ్చర్యం కలగక మానదు.

సంక్షోభం – ఒక దేశం అంచున … 1997 చివరలో దక్షిణ కొరియా ఆర్థిక వ్యవస్థ కుప్పకూలింది. విదేశీ మారక నిల్వలు సున్నాకి పడిపోయాయి. అంతర్జాతీయ ద్రవ్య నిధి (IMF) నుండి భారీ రుణాన్ని తీసుకోవాల్సిన పరిస్థితి ఏర్పడింది. దేశం తన ఆత్మగౌరవాన్ని కాపాడుకోవాలంటే ఆ అప్పును తిరిగి చెల్లించడం అత్యవసరమైంది. ప్రభుత్వం ఆర్థిక ఇబ్బందుల్లో ఉండి, డాలర్లు లేక విలవిల్లాడుతున్న వేళ, ఒక అసాధారణమైన నిర్ణయం తీసుకుంది.

ప్రజల స్పందన – ఒక ప్రజా ఉద్యమం … 1998 జనవరిలో దేశవ్యాప్తంగా “గోల్డ్ కలెక్షన్ క్యాంపెయిన్” మొదలైంది. ఇది ప్రభుత్వ ఆదేశం కాదు, ప్రజల స్వచ్ఛంద ఆకాంక్ష. ప్రజలు క్యూ కట్టారు. ఆ క్యూలో వృద్ధులు ఉన్నారు, గృహిణులు ఉన్నారు, చిన్నారులు కూడా ఉన్నారు.

తమ పెళ్లి రోజున ధరించిన వెడింగ్ రింగ్స్, వారసత్వంగా వచ్చిన బంగారు ఆభరణాలు, ఆఖరికి క్రీడాకారులు సాధించిన బంగారు పతకాలను కూడా పట్టి పట్టి చేతుల్లోకి తీసుకుని వచ్చి ప్రభుత్వ కేంద్రాల్లో వేశారు. ఒక వ్యక్తి తన ఇంట్లో ఉన్న బంగారాన్ని తెచ్చి కౌంటర్లో వేస్తూ, “ఇది నా కుటుంబ ఆస్తి కాదు, నా దేశపు గౌరవం” అని అన్న మాటలు ఆ రోజుల్లో దేశం మొత్తం మార్మోగాయి.

సమిష్టి శక్తి – 227 టన్నుల నిదర్శనం… కేవలం కొన్ని రోజుల్లోనే దేశం ఆశ్చర్యపోయేలా 227 టన్నుల బంగారం పోగైంది. దీని విలువ సుమారు 2.1 బిలియన్ డాలర్లు. ఈ బంగారాన్ని ప్రభుత్వం అంతర్జాతీయ మార్కెట్లో అమ్మేసి, IMF అప్పులను తీర్చింది. ప్రపంచం ఆశ్చర్యపోయింది—ఒక దేశాన్ని ప్రజలు తమ సొంత ఆస్తులతో ఎలా నిలబెడతారో చూసి దిగ్భ్రాంతికి గురైంది.

ఈ కథ మనకు ఇచ్చే సందేశం ఏమిటి? … ఈ ఘటన కేవలం బంగారానికి సంబంధించినది కాదు, ఇది “సామాజిక బాధ్యత” (Collective Responsibility) కు ఒక అద్భుతమైన నిదర్శనం.

• నిస్వార్థం…: వ్యక్తిగత సుఖం కంటే దేశం యొక్క స్థితిగతులు ముఖ్యమని భావించడం.

• నాయకత్వ విశ్వాసం…: ప్రజలు ప్రభుత్వంపై ఉంచిన నమ్మకం, ఆ నమ్మకాన్ని ప్రభుత్వం నిలబెట్టుకోవడం.

• ఏకత్వం…: కష్టకాలంలో విడిపోకుండా, భుజం భుజం కలిపి నిలబడితే ఎలాంటి అసాధ్యమైన పరిస్థితినైనా అధిగమించవచ్చని ఈ సంఘటన చాటిచెబుతుంది.

ఈనాటి కాలంలో, మనం కూడా చిన్న చిన్న విషయాలకే నిరాశ చెందుతుంటాం. కానీ, ఒక జాతి కష్టాల్లో ఉన్నప్పుడు దానిని మనం ఎలా స్వీకరిస్తాము, ఎలా స్పందిస్తాము అన్నది మన క్యారెక్టర్‌ను నిర్ణయిస్తుంది. 1997 నాటి ఆ కొరియన్ల త్యాగం, నేటికీ ప్రతి దేశానికి, ప్రతి పౌరుడికి స్ఫూర్తినిస్తూనే ఉంటుంది.

“దేశం అంటే మట్టి కాదోయ్, దేశం అంటే మనుషులోయ్” అన్న మహాకవి మాటలకు ఈ 227 టన్నుల బంగారం ఒక నిఖార్సయిన సాక్ష్యం.