అపరిపక్వత, పిరికి, కుళ్లు, అసూయ…ఇజ్జత్ పోగొట్టుకున్న రజినీకాంత్…

.

రజినీకాంత్ ‘రాజకీయ’ వైరాగ్యం వెనుక దాగున్నది అసూయేనా? ‘తళైవా’ వ్యాఖ్యలపై వెల్లువెత్తుతున్న విమర్శలు!

తమిళనాడు రాజకీయాల్లో ‘దళపతి’ విజయ్ సాధించిన అద్భుత విజయం ఇప్పుడు దక్షిణాది వ్యాప్తంగా సరికొత్త చర్చకు దారితీసింది. అయితే, ఈ విజయంపై సూపర్ స్టార్ రజినీకాంత్ తాజాగా మీడియా ముందు చేసిన వ్యాఖ్యలు ఆయనలోని రాజకీయ అపరిపక్వతను, ఒక రకమైన అసంతృప్తిని, ఈర్ష్యను బయటపెట్టాయనే విమర్శలు బలంగా వినిపిస్తున్నాయి.

“విజయ్ గెలుపుపై నాకు ఎలాంటి అసూయ లేదు” అంటూనే, ఆయన మాట్లాడిన మాటలు ఇప్పుడు సోషల్ మీడియాలో, రాజకీయ వర్గాల్లో హాట్ టాపిక్‌గా మారాయి. రజినీ వ్యాఖ్యల్లోని అంతరార్థం, ఆయన గత రాజకీయ చరిత్రను విశ్లేషిస్తే పలు ఆసక్తికరమైన కోణాలు కనిపిస్తున్నాయి.

1. సమకాలీనుడు కాదు సరే… సమవుజ్జీ కాదా? ఈ అహంకారం ఎందుకు? విజయ్ సీఎం కావడంపై స్పందిస్తూ… “విజయ్ నాకు సమకాలీనుడు కాదు, మా ఇద్దరి మధ్య 25 ఏళ్ల వ్యత్యాసం ఉంది” అని రజినీ వ్యాఖ్యానించారు. వయసు రీత్యా, సీనియారిటీ రీత్యా విజయ్ ఆయన కంటే జూనియర్ కావచ్చు, కానీ రాజకీయంగా విజయ్ సాధించిన ఘనత ముందు రజినీకాంత్ నిలబడగలడా?

సినిమాల్లో రజినీ వెటరన్ కావచ్చు, కానీ రాజకీయ రణరంగంలో విజయ్ ఒకే ఒక్క దెబ్బతో అధికారాన్ని కైవసం చేసుకుని తనను తాను నిరూపించుకున్నాడు… తోపు…  “విజయ్ నాకంటే చిన్నవాడు కాబట్టి నేనెందుకు అసూయపడతా” అనే టోన్ లో మాట్లాడటం రజినీ అహంకారాన్ని సూచిస్తోందని విశ్లేషకులు అంటున్నారు. వయసుతో సంబంధం లేకుండా ఒక సరికొత్త ప్రాంతీయ పార్టీ పెట్టి, కేంద్రంలోని బీజేపీని, రాష్ట్రంలోని ద్రవిడ దిగ్గజాలను ఢీకొని విజయ్ సీఎం అయ్యాడు. అలాంటప్పుడు విజయ్ పొలిటికల్ గా రజినీకి సమవుజ్జీ మాత్రమే కాదు, ఆయన కంటే ఎంతో ఎత్తులో ఉన్నారనేది పచ్చి నిజం. దీన్ని అంగీకరించలేకే రజినీకాంత్ వయసు వ్యత్యాసాన్ని తెరపైకి తెచ్చాడా?

2. “నేను పార్టీ పెట్టి ఉంటే…” – ఇది ‘డిగ్రీ కాగానే సివిల్స్ కొట్టేవాణ్ణి’ అన్నంత హాస్యాస్పదం! తాను ఒకవేళ రాజకీయాల్లోకి వచ్చి, పార్టీ పెట్టి ఉంటే కచ్చితంగా గెలిచేవాడిననే అర్థం వచ్చేలా రజినీకాంత్ మాట్లాడటం అత్యంత హాస్యాస్పదంగా ఉంది. ఇది ఎలా ఉందంటే… “నేను గనక డిగ్రీ కాగానే సివిల్స్ ఎగ్జామ్ రాసి ఉంటే, ఫస్ట్ ర్యాంక్ లో ఐఏఎస్ క్రాక్ చేసేవాడిని” అని ఒకరు ముసలితనంలో గొప్పలు చెప్పుకున్నట్లు ఉంది.

అసలు రజినీకాంత్‌ను పార్టీ పెట్టవద్దని ఎవరు ఆపారు? దశాబ్దాలుగా అభిమానులను ఊరిస్తూ, సమయం వృధా చేసి, తీరా క్లైమాక్స్ వచ్చేసరికి వెనకడుగు వేసింది ఆయనే కదా! యుద్ధంలోకి దిగకుండా, కత్తి పట్టకుండా… “నేను దిగి ఉంటే గెలిచేవాడిని” అనడం మూర్ఖత్వం తప్ప మరేమీ కాదు. ఖడ్గ తిక్కన… రిస్క్ తీసుకుని బరిలోకి దిగిన విజయ్ గెలిచి చూపిస్తే, కేవలం మాటలకే పరిమితమైన రజినీ ఇలాంటి ఊహాజనిత వ్యాఖ్యలు చేయడం ఆయన బలహీనతను చూపిస్తోంది.

3. కమల్ హాసన్‌తో పోలిక: ఒక ‘డిజాస్టర్’ పొలిటికల్ కామెంట్! “కమల్ హాసన్ సీఎం అయి ఉంటే అసూయ పడేవాడినేమో” అంటూ రజినీకాంత్ సరదాగా అన్నట్లు కలరింగ్ ఇచ్చినా, ఇదొక డిజాస్టరస్ వ్యాఖ్య. రాజకీయంగా కమల్ హాసన్ ఒక విఫల ప్రయోగం. ‘మక్కల్ నీది మయ్యం’ పార్టీ పెట్టి కమల్ సాధించింది శూన్యం. కమల్ రాజకీయ ప్రస్థానం ఒక డిజాస్టర్ అని అందరికీ తెలుసు.

అలాంటి కమల్ హాసన్‌ను విజయ్‌తో పోలుస్తూ మాట్లాడటం రజినీ రాజకీయ అజ్ఞానానికి అద్దం పడుతోంది. ఎక్కడో అట్టడుగున ఉన్న కమల్ సీఎం అయితే అసూయ పడతాననడం, అఖండ మెజారిటీతో సీఎం అయిన విజయ్‌ను తక్కువ చేసి చూడటం రజినీ మైండ్ సెట్‌ను డిఫెన్స్ లో పడేసింది.

4. దశాబ్దాల ఊరింపు… చివరకు మిగిలింది ‘పిరికితనం’! ప్రపంచ రాజకీయ చరిత్రలోనే రజినీకాంత్ అంతగా అభిమానులను మోసం చేసిన, గందరగోళానికి గురిచేసిన నేత బహుశా మరొకరు ఉండరు. “వస్తున్నా… వస్తున్నా…” అంటూ ముఫ్ఫై ఏళ్లుగా ఫ్యాన్స్‌ను ప్రిపేర్ చేస్తూ వచ్చాడు. ప్రతి సినిమా ఆడియో ఫంక్షన్‌లోనూ రాజకీయ సంకేతాలు ఇవ్వడం, తీరా ఎన్నికలు వచ్చేసరికి సైలెంట్ అయిపోవడం తనకు అలవాటుగా మారింది.

చివరకు ఆరోగ్యం బాలేదంటూ, దేవుడి స్క్రిప్ట్ అంటూ రాజకీయాలకు గుడ్ బై చెప్పి అభిమానుల గొంతు కోశారు. ప్రపంచంలో ఏ సినీ స్టార్ లేదా ప్రజా నాయకుడు కూడా ఈ రేంజ్ లో పిరికితనాన్ని ప్రదర్శించలేదు. ఎన్టీఆర్, ఎంజీఆర్, జయలలిత, చివరకు ఈ తరం విజయ్ వరకు… గెలుపో ఓటమో జానేదేవ్… ధైర్యంగా జనం మధ్యలోకి వచ్చి నిలబడ్డారు. కానీ రజినీకాంత్ మాత్రం చివరి నిమిషంలో గండికొట్టి పారిపోయారనే ముద్రను చెరుపుకోలేడు.

5. ఫ్లాష్ బ్యాక్: పీవీ నరసింహారావు హయాంలో ఏం జరిగింది..? రజినీకాంత్ రాజకీయ ఊగిసలాట ఈనాటిది కాదు. దీనికి మూడు దశాబ్దాల చరిత్ర ఉంది. ముఖ్యంగా 1996లో కేంద్రంలో పీవీ నరసింహారావు ప్రధానిగా ఉన్న కాలంలో రజినీకాంత్ రాజకీయ గ్రాఫ్ పీక్స్‌కు చేరింది. అప్పట్లో తమిళనాడులో జయలలిత పాలనకు వ్యతిరేకంగా తీవ్ర ప్రజా వ్యతిరేకత ఉంది. ఆ సమయంలో కాంగ్రెస్ అధిష్టానం (పీవీ నరసింహారావు) జయలలితతో పొత్తు పెట్టుకోవాలని నిర్ణయించింది.

దీన్ని తీవ్రంగా వ్యతిరేకించిన రజినీకాంత్… “తమిళనాడులో మళ్లీ జయలలిత అధికారంలోకి వస్తే ఆ దేవుడు కూడా రాష్ట్రాన్ని కాపాడలేడు” అంటూ సంచలన వ్యాఖ్యలు చేశాడు. రజినీ మద్దతుతో జీకే మూపనార్ నేతృత్వంలోని ‘తమిళ మానిల కాంగ్రెస్’ (TMC), డీఎంకే కూటమి అప్పట్లో క్లీన్ స్వీప్ చేశాయి.

ఆ రోజుల్లో రజినీకాంత్ స్వయంగా రంగంలోకి దిగి ఉంటే ముఖ్యమంత్రి పీఠం ఆయన కాళ్ల చెంతకు వచ్చేది. పీవీ హయాంలో అంతటి అనుకూల వాతావరణం ఉన్నా, సొంతంగా పార్టీ పెట్టే ధైర్యం రజినీ చేయలేకపోయాడు. ఇతరుల భుజాల మీద తుపాకీ పెట్టి కాల్చడమే తప్ప, నేరుగా యుద్ధానికి దిగే దమ్ము తనకు లేదని ఆయన ఆనాడే నిరూపించుకున్నారు.

గతంలో పీవీ కాలంలో వచ్చిన అవకాశాన్ని వాడుకోలేదు… మొన్నటికి మొన్న సిస్టమ్ పాడైపోయిందంటూ నానా హంగామా చేసి వెనక్కి తగ్గాడు. ఇప్పుడు క్షేత్రస్థాయిలో కష్టపడి గెలిచిన విజయ్‌ను చూసి “నేను వచ్చి ఉంటే…” అంటూ ముసలి కన్నీరు కారుస్తున్నాడు. రజినీకాంత్ ఇప్పటికైనా గ్రహించాల్సింది ఏంటంటే… రాజకీయాల్లో ‘మాటలు’ కాదు, ‘చేతలు’ ముఖ్యం. ఆ చేతల్లో విజయ్ ‘విజేత’గా నిలిచాడు, రజినీకాంత్ కేవలం ‘ప్రేక్షకుడు’ మాత్రమే…

నువ్వు స్టాలిన్‌ను ఎందుకు కలిశావో మాకెందుకు తలైవా… విజయ్ సీఎం గాకుండా, బీజేపీ ప్రోద్బలంతో, అన్నాడీఎంకే, డీఎంకే కలిసి ప్రభుత్వం ఏర్పాటు చేయించే దిశలో మధ్యవర్తిత్వం చేశావేమో కూడా తెలియదు… కానీ నీకూ క్షుద్ర వ్యాఖ్యల కమలహాసన్‌కూ తేడా లేదనేది మాత్రం మాకు తెలిసిపోయింది… రీల్ హీరో, రియల్ జీరో..!! (ఒక తమిళ కథనానికి తెలుగు అనువాదం ఇది)