.
‘కంటేనే అమ్మ అని అంటే ఎలా’… పాతికేళ్ల నాటి ఓ తెలుగు సినిమా పాట పల్లవి గుర్తొచ్చింది ఈ కథను చదవగానే…! అవును, జన్మనిచ్చిన తల్లి ఒక్కరే కాదు, ప్రేమను పంచి, పెంచి, కాపాడిన ప్రతి మహిళ కూడా “అమ్మే” అనే సందేశమే ఈ పాట సారాంశం…
కొన్ని కళ్లు కదిలిస్తాయి, కళ్లు చెమర్చేలా చేస్తాయి… ఆ అసలు కథలోకి వెళ్దాం…
Ads
38 ఏళ్ల తర్వాత… “అమ్మా” అని పిలవడానికి తిరిగి వచ్చాడు!
ఒక చిన్నారి…
ఒక ఆయా…
కాలం అనే మహాసముద్రం మధ్యలో 38 ఏళ్ల దూరం…
కానీ ప్రేమకు దూరం లేదు. కృతజ్ఞతకు కాలపరిమితి లేదు.
ఫ్రాన్స్‌కు చెందిన ఆ బాలుడు చిన్నప్పుడు తన తండ్రి ఉద్యోగరీత్యా పశ్చిమ ఆఫ్రికాలోని ఐవరీ కోస్ట్‌లో పెరిగాడు. తల్లిదండ్రులు పనుల్లో బిజీగా ఉన్న వేళ… అతడికి అమ్మలా మారింది ఒక స్థానిక మహిళ. ఉద్యోగం కోసం వచ్చిన ఆయా అయినా, ఆమె చేతుల్లో మాత్రం ఉద్యోగపు బాధ్యత లేదు… స్వచ్ఛమైన మాతృత్వం ఉంది.
ఆమె చేతితో అన్నం తిన్నాడు…
ఆమె ఒడిలోనే నిద్రపోయాడు…
పడిపోతే ఆమెనే ఎత్తుకుంది…
ఏడిస్తే ఆమెనే ఓదార్చింది…
పసివాడైన అతడికి ఆమె “నానీ” కాదు… నిజంగా రెండో తల్లే.
కాలం గడిచింది. కుటుంబం తిరిగి ఫ్రాన్స్‌కు వెళ్లిపోయింది. ఒకరోజు వెళ్లిన వాళ్లు మళ్లీ ఆమెను చూడలేకపోయారు. చిరునామా పోయింది. సంబంధాలు తెగిపోయాయి. జీవితాలు వేర్వేరు దారులు పట్టాయి.
కానీ… జ్ఞాపకాలు మాత్రం అక్కడే ఆగిపోయాయి.
పెద్దవాడయ్యాక కూడా ఆమెను మర్చిపోలేకపోయాడు.
“నన్ను ప్రేమగా పెంచిన ఆ అమ్మ ఇప్పుడు ఎలా ఉందో? బతికే ఉందో లేదో?” అనే ప్రశ్న అతడిని ఎన్నో ఏళ్లు వెంటాడింది. పదే పదే గుర్తొచ్చింది.
చివరికి ఒక నిర్ణయం తీసుకున్నాడు.
“ఎలాగైనా ఆమెను వెతికి పట్టుకోవాలి.”
ఆ అన్వేషణ ఒకటి కాదు… రెండు కాదు… ఏకంగా 38 సంవత్సరాలు సాగింది.
చివరికి ఒకరోజు ఆమె ఆచూకీ దొరికింది.
ఆమె ఇప్పటికీ ఐవరీ కోస్ట్‌లోనే చాలా సాధారణ జీవితాన్ని గడుపుతోంది.
వెంటనే విమానం ఎక్కి వేల కిలోమీటర్లు ప్రయాణించాడు.
ఆమె ఇంటి ముందు నిలబడ్డాడు.
తలుపు తెరుచుకుంది.
ఎదురుగా నిలబడ్డ ఆ వృద్ధురాలు మొదట గుర్తుపట్టలేదు.
కానీ అతడు చిరునవ్వుతో ఆమె చేతులు పట్టుకున్న క్షణంలో…
ఆమె కళ్లలో ఆశ్చర్యం…
తర్వాత గుర్తింపు…
ఆ వెంటనే కన్నీళ్లు.
మాటలు రావడం లేదు.
38 ఏళ్ల క్రితం తన ఒడిలో నిద్రపోయిన చిన్నారి… ఇప్పుడు పెద్దవాడై తన ముందున్నాడు.
ఆ క్షణంలో వారిద్దరూ ఒకరినొకరు గట్టిగా హత్తుకున్నారు.
ఆ కౌగిలిలో 38 ఏళ్ల నిరీక్షణ ఉంది…
మరిచిపోలేని ప్రేమ ఉంది…
చెప్పలేని కృతజ్ఞత ఉంది.
కానీ అసలు కథ అక్కడితో ముగియలేదు.
“నువ్వు నా కోసం చేసిన దానికి ఇది ఎప్పటికీ సరిపోదు…” అంటూ ఆమె చేతిలో 10 మిలియన్ CFA ఫ్రాంకులు (సుమారు 16 వేల అమెరికన్ డాలర్లు) పెట్టాడు.
ఆమెకు కొత్త కారును కొనిచ్చాడు.
అంతేకాదు… జీవితాంతం ప్రతి నెలా డబ్బు అందేలా ఏర్పాటు చేశాడు. ఇకపై ఆమె వృద్ధాప్యం కష్టాల్లో కాకుండా గౌరవంగా గడవాలని చూసుకున్నాడు.
ఆమె చిన్నప్పుడు తనకు ఇచ్చిన భద్రతను…
ఇప్పుడు ఆమెకు తిరిగి ఇవ్వాలనుకున్నాడు.
ఇది దానం కాదు.
ఋణం తీర్చుకోవాలనే ప్రయత్నం.
ఎందుకంటే…
తల్లి ప్రేమకు ధర ఉండదు.
అయినా, ఆ ప్రేమను మరచిపోకుండా జీవించడం మాత్రం మనిషి చేయగలిగే గొప్ప పని.
ఈ రోజుల్లో తల్లిదండ్రులనే వృద్ధాశ్రమాల్లో వదిలేసే వార్తలు చదువుతున్న సమాజంలో…
జన్మనివ్వని ఓ మహిళను “నా రెండో తల్లి” అని వెతికి పట్టుకుని, ఆమె చివరి రోజులు సుఖంగా గడవాలని జీవితాంతం బాధ్యత తీసుకున్న ఈ వ్యక్తి ప్రపంచానికి ఒక సందేశం ఇచ్చాడు.
ప్రేమ రక్తంలో ఉండాల్సిన అవసరం లేదు… హృదయంలో ఉంటే చాలు.
కృతజ్ఞత నోటితో చెప్పే “థాంక్యూ” కాదు… జీవితంతో తిరిగి చెల్లించే ఋణం.
కొన్ని బంధాలను దేవుడే రాస్తాడు…
అందుకే అవి కాలంతో చెరిగిపోవు. ఈ కథ చదివాక ఒక విషయం మాత్రం స్పష్టంగా అర్థమవుతుంది… పుట్టించినవాళ్లే కాదు, ప్రేమగా పెంచినవాళ్లూ “అమ్మ”లే… మీకూ ఆ పాట గుర్తొచ్చిందా..? కంటేనే అమ్మ అంటే ఎలా..!!
Share this Article