బతికిన ఒక ఇల్లు – ఉంటుందా? దాన్నీ నదికి వదిలేయాల్సిందేనా?

.

ఒక వైరల్ ఫోటో… నేపాల్ బురద వరదల్లో ఒక చోట… చుట్టుపక్కల ఇళ్లన్నీ కూలిపోయి, కొట్టుకుపోయాయి, బోలెడు ప్రాణాలు పోయాయి.,. ఈ ఒక్క ఇల్లు మిగిలింది, ప్రాణాలు దక్కాయి… గుడ్… కానీ మరో విషాద కోణం చెప్పుకుందాం… రియాలిటీ…

ఒక్కసారి ఈ ఫోటోను చూడండి. చుట్టూ ఉన్న ఇళ్లన్నీ బురద వరదలో కొట్టుకుపోయాయి. గోడలు కూలిపోయాయి. ఆనవాళ్లు కూడా కనిపించకుండా పోయాయి. కానీ ఈ ఒక్క ఇల్లు మాత్రం నిలబడింది. పైకప్పుపై వాటర్ ట్యాంకులు ఉన్నాయి. చిన్న గార్డెన్ ఉంది. గోడలకు వేసిన నీలం రంగు ఇంకా కనిపిస్తోంది. బాల్కనీలో కొందరు నిలబడి ఉన్నారు. ఇల్లు నిలబడింది. మనుషులు బతికారు.

మొదటి చూపులో చూస్తే ఇది నిజంగానే ఒక అద్భుతం. ఇలాంటి విపత్తు మధ్యలో ఒక ఇల్లు ఇలా నిలబడటం అంటే అదృష్టమే. నిర్మాణం బలంగా ఉండొచ్చు. పునాది బలంగా ఉండొచ్చు. వరద ప్రవాహం దిశ కాస్త అనుకూలించి ఉండొచ్చు. ఏదైతేనేం… ప్రాణాలు దక్కాయి. ఇల్లు దక్కింది. అంతకంటే కావాల్సింది ఏముంది?

కానీ… ఇక్కడే ఈ ఫోటోను ఇంకోసారి చూడాలి. ఈ ఇల్లు నిలబడటం నిజంగా వరమా? లేక ఒక రకంగా శాపమా?

ఎందుకంటే చుట్టుపక్కల ఉన్న ఇళ్లన్నీ పోయాయి. అక్కడ నివసించిన వాళ్లు బతికి ఉంటే, వాళ్లు ఏం చేస్తారు? మళ్లీ అదే చోట ఇల్లు కట్టుకుంటారా? బహుశా కాదు. ఒక్కసారి ప్రకృతి ఇలా హెచ్చరించిన తర్వాత, అదే నేల మీద, అదేచోట మళ్లీ ఇల్లు కట్టుకోవడానికి ఎవరికైనా భయం ఉంటుంది.

“మళ్లీ ఇలాంటి వరద వస్తే?” అదే ప్రశ్న ప్రతిరోజూ వెంటాడుతుంది. అందుకే వాళ్లు కాస్త ఎత్తయిన ప్రదేశానికి వెళ్లి ఇళ్లు కట్టుకోవచ్చు. ఇంకాస్త పైన. ఇంకాస్త సురక్షితమైన చోట. అక్కడ మళ్లీ కొత్త ఇరుగుపొరుగు ఏర్పడుతుంది. పిల్లలు ఆడుకుంటారు. మనుషులు ఒకరినొకరు పలకరిస్తారు. కష్టమొస్తే పక్కింటి తలుపు తడతారు.

మరి ఈ ఇల్లు? ఇది మాత్రం ఒంటరిగా మిగిలిపోతుంది.  చుట్టూ ఒకప్పుడు ఉన్న ఇళ్ల స్థానంలో బురద. పక్కింటి వాళ్లు లేరు. ఎదురింటి వాళ్లు లేరు. వీధిలో పిల్లల సందడి లేదు. అవసరానికి పరుగెత్తుకొచ్చే మనిషి లేడు. ఇల్లు మాత్రం ఉంది. కానీ ఇల్లు ఒక్కటే ఉంటే దాన్ని “ఇల్లు” అనాలా?

ఇల్లు అంటే కేవలం గోడలు, పైకప్పు, తలుపులు, కిటికీలు కాదు కదా. ఇల్లు అంటే చుట్టూ ఉన్న మనుషులు కూడా. పక్కింటి వాళ్లతో పరిచయం. వీధిలో పిల్లల అరుపులు. ఉదయం ఎవరో తలుపు తట్టడం. ఎవరింట్లోనో పెళ్లి జరిగితే వెళ్లడం. ఎవరైనా చనిపోతే నాలుగు అడుగులు కలిసి నడవడం. ఇవన్నీ కలిసే ఒక నివాస ప్రాంతం అవుతుంది.

ఆ ప్రాంతమే లేకపోతే… ఈ ఇల్లు ఎంత బలంగా ఉన్నా, దాని ప్రయోజనం ఎంత? ఇదే ఈ ఫోటోలో కనిపించని అసలు విషాదం. వరద ఇళ్లను కూల్చేసింది. కానీ ప్రకృతి మరో ప్రశ్న కూడా వేసింది— “నీ ఇల్లు మాత్రమే నిలబడితే సరిపోతుందా?”

బహుశా ఆ కుటుంబానికి ఇప్పుడు ఒక విచిత్రమైన పరిస్థితి ఎదురవుతుంది. “మన ఇల్లు బతికింది. కాబట్టి ఇక్కడే ఉంటాం” అనుకోవచ్చు. కానీ చుట్టుపక్కల వాళ్లంతా వెళ్లిపోయిన తర్వాత? తర్వాతి వర్షాకాలం వచ్చినప్పుడు? రాత్రి భారీ వర్షం పడితే? మళ్లీ కొండల మీద నుంచి నీరు దూసుకొస్తే? చినుకు కురిస్తే చాలు…

ఆ ఇంట్లో నిద్ర వస్తుందా? ఇదే కదా ప్రకృతి వైపరీత్యాల తర్వాత మనిషి ఎదుర్కొనే అసలు సమస్య. ప్రాణాలు దక్కడం మొదటి విజయం. ఆ తర్వాత “ఇక ఎక్కడ జీవించాలి?” అన్న ప్రశ్న మొదలవుతుంది. ఈ ఫోటోలోని ఇల్లు బతికింది. కానీ చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచం చనిపోయింది.

అందుకే ఇది కేవలం ఒక “వరదలో నిలిచిపోయిన బలమైన ఇల్లు” ఫోటో కాదు. ఇది ఒక విచిత్రమైన జీవిత సత్యానికి ప్రతీక. కొన్నిసార్లు అన్నీ కోల్పోయినవాళ్లకు మళ్లీ కొత్తగా మొదలుపెట్టే అవకాశం ఉంటుంది. కానీ… అన్నీ మిగిలిపోయినవాళ్లకు మాత్రం ఏం చేయాలో అర్థం కాకపోవచ్చు.

ఇల్లు వదిలి వెళ్లాలా? లేక ఇక్కడే ఉండాలా? పుట్టిన నేలను వదులుకోవాలా? లేక పాత ప్రమాదాన్ని మరిచిపోయి మళ్లీ అదే చోట జీవించాలా? చివరికి బహుశా ఈ ఇల్లు కూడా ఒకరోజు ఖాళీ కావచ్చు. ఇల్లు కూలిపోవడం వల్ల కాదు. ఇక్కడ జీవించడం ఇక సురక్షితం కాదనే భయం వల్ల.

అప్పుడు ఈ ఫోటోలో కనిపిస్తున్న నీలి ఇల్లు మిగిలిపోతుంది. గోడలు ఉంటాయి. పైకప్పు ఉంటుంది. వాటర్ ట్యాంక్ ఉంటుంది. తోటలో మొక్కలు కూడా ఉండొచ్చు. కానీ… మనుషులు ఉండకపోవచ్చు. అందుకే ఈ ఫోటోను చూస్తూ— “అందరి ఇళ్లు పోయాయి… ఈ ఒక్క ఇల్లు మాత్రం మిగిలింది. ఎంత అదృష్టం!” అని చెప్పడం చాలా సులభం.

కానీ ఇంకో ప్రశ్న అడిగితే? “ఈ ఇల్లు మిగిలింది… కానీ ఇక్కడి జీవితం కూడా మిగులుతుందా?” అప్పుడు సమాధానం అంత సులభంగా ఉండదు. ఇది వరమా..? శాపమా..? లేక… ఎప్పటికైనా ఈ ఇల్లు కూడా వదిలి, అందరితో కలిసి కాస్త ఎత్తయిన నేలపై కొత్త జీవితం మొదలుపెట్టాల్సిందేనా..?