.
కేసీయార్ పాలన కాలంలో తెలంగాణ ఖజానాకు పడిన మరో భారీ చిల్లు… సీఎంఆర్ అక్రమాలు..! అంటే రైస్ మిల్లర్లు ప్రభుత్వం తమకు మిల్లింగ్ కోసం ఇచ్చిన వేల కోట్ల ధాన్యాన్ని అమ్మేసుకుని, కోట్లకుకోట్లు కొల్లగొట్టారు… వీరిలో భారీగా అనుచిత లబ్ధి పొందింది బీఆర్ఎస్ బాపతేనట… ఇప్పుడు రేవంత్ రెడ్డి కొరడా తీయాలి ఇక… ఎందుకంటే..?
తమపై క్రిమినల్ కేసులు పెట్టడం చెల్లదంటూ మిల్లర్లు సుప్రీంకోర్టు దాకా పోరాడారు… వాళ్ల అసోసియేషన్లు కూడా వాళ్లకే మద్దతు అట… సీఎంఆర్ అనేది కేవలం సివిల్ వివాదమే తప్ప, క్రిమినల్ వ్యవహారం కాదని వాదించారు… కానీ ఏం జరిగింది..? సుప్రీం కోర్టులో కూడా వాళ్ల వాదన మొన్న వీగిపోయింది… అంటే ప్రభుత్వం తీసుకునే చర్యలకు ఇక ఏ లీగల్ అడ్డంకులూ లేనట్టే…
Ads
తప్పు చేస్తే ప్రభుత్వం ఊరుకోదు అనే భయం వ్యవస్థలో ఉండాలి… కేసీయార్ పాలనలో అది లేదు… మరీ భారీగా కోట్లు కొల్లగొట్టిన కొందరు మిల్లర్లపై ప్రభుత్వం సీరియస్ యాక్షన్కు దిగకతప్పదు ఇక… మొన్న ఓ మాజీ ఎమ్మెల్యేపై ఈడీ సోదాలకు దిగింది… రెవిన్యూ రికవరీ చట్టంతోపాటు బ్యాంకు ఖాతాల స్థంభన, మిల్లుల సీజ్, సదరు మిల్లర్ల అక్రమాస్తుల స్వాధీనం దాకా రేవంత్ రెడ్డి కొరడా కదలాలి…
ఎందుకంటే..? ఇదేమీ అల్లాటప్పా యవ్వారం కాదు… రాష్ట్రవ్యాప్తంగా 540 కేసులు… 3960 కోట్ల స్కామ్… కానీ ఈ కీలకమైన సమయంలో సివిల్ సప్లయిస్ కమిషనర్ను మార్చడం జనంలోకి రాంగ్ సిగ్నల్స్ ఇచ్చినట్టు అయిపోయింది… కొత్త కమిషనర్ ఇక ఎంత కఠినంగా వ్యవహరించి, దారి తప్పిన మిల్లింగ్ వ్యవస్థను ఎలా దారికి తీసుకొస్తాడో చూడాలి…

మిల్లర్ల వాదనలో అసలు తప్పేమిటి? మిల్లర్ల ప్రధాన వాదన ఏమిటంటే… ప్రభుత్వం తమకు ధాన్యం అప్పగించింది, దాన్ని మిల్లింగ్ చేసి తిరిగి బియ్యం ఇవ్వాల్సి ఉంది. ఇది ప్రభుత్వానికి, తమకు మధ్య కుదిరిన వ్యాపార ఒప్పందం మాత్రమే. ఒప్పందంలో వివాదాల పరిష్కారానికి ఆర్బిట్రేషన్ విధానం కూడా ఉంది. అలాంటప్పుడు క్రిమినల్ కేసులు పెట్టడం ఏమిటన్నది వారి అభ్యంతరం.
ఈ వాదనలో కొంతవరకు నిజం ఉండొచ్చు. ప్రభుత్వం సరఫరా చేసిన ధాన్యం నాణ్యత బాగోలేకపోయినా, మిల్లింగ్కు అనువుగా లేకపోయినా, గడువులు విధించడంలో ప్రభుత్వమే తప్పు చేసినా.. వాటిపై మిల్లర్లు తమ అభ్యంతరాలు చెప్పవచ్చు. ఒప్పంద నిబంధనల ప్రకారం న్యాయం కోరవచ్చు. ఆర్బిట్రేషన్ను ఆశ్రయించవచ్చు.
కానీ ఇక్కడే ఒక కీలకమైన ప్రశ్న ఉంది. ప్రభుత్వం అప్పగించిన ధాన్యం మిల్లులో ఉండాలి. దాన్ని నిబంధనల ప్రకారం బియ్యంగా మార్చి తిరిగి ప్రభుత్వానికి అప్పగించాలి. అలా కాకుండా ధాన్యాన్ని లేదా మిల్లింగ్ చేసిన బియ్యాన్ని బహిరంగ మార్కెట్లో విక్రయించి, ఆ డబ్బును సొంత అవసరాలకు వినియోగించుకున్నారనే ఆరోపణలు ఉంటే దాన్ని కేవలం ఒప్పంద ఉల్లంఘనగా ఎలా పరిగణిస్తారు?
ప్రభుత్వం అప్పగించిన ఆస్తిని ఉద్దేశపూర్వకంగా దారి మళ్లించినట్టు ఆధారాలు లభిస్తే అది నమ్మకద్రోహం, మోసం వంటి క్రిమినల్ నేరాల పరిధిలోకి రావచ్చు. ఆర్బిట్రేషన్ అనేది ఒప్పంద సంబంధమైన ఆర్థిక వివాదాలను పరిష్కరించే మార్గం. అది నేర విచారణకు ప్రత్యామ్నాయం కాదు. అంటే బకాయిలు ఉన్నంత మాత్రాన ప్రతి మిల్లరూ నేరస్థుడు అయిపోడు. అదే సమయంలో ఒప్పందం ఉందనే కారణంతో క్రిమినల్ బాధ్యత నుంచి తప్పించుకోలేరు.
సుప్రీంకోర్టు నుంచి వెనక్కి ఎందుకు వచ్చారు? మిల్లర్లు మొదట హైకోర్టును ఆశ్రయించారు. తమపై నమోదైన ఎఫ్ఐఆర్లను రద్దు చేయాలని కోరారు. అయితే 2026 మేలో తెలంగాణ హైకోర్టు 58 క్రిమినల్ పిటిషన్లను కొట్టివేసింది. ఆరోపణలు తీవ్రమైనవని, వాస్తవాలు తేలాలంటే దర్యాప్తు జరగాల్సిందేనని స్పష్టం చేసింది.
దీంతో కొందరు మిల్లర్లు సుప్రీంకోర్టును ఆశ్రయించారు. నవంబర్ 20న విచారణ సందర్భంగా మిల్లర్ల వాదనలను ధర్మాసనం అంగీకరించకపోవడంతో పిటిషనర్ల తరఫు న్యాయవాదులు వాటిని ఉపసంహరించుకున్నారు. సుప్రీంకోర్టు వాటిని ‘డిస్మిస్డ్ యాజ్ విత్డ్రా’గా ప్రకటించింది.
ఇక్కడ మరో విషయం గుర్తుంచుకోవాలి. సుప్రీంకోర్టు మిల్లర్ల నేరాలను విచారించి తుది తీర్పు ఇవ్వలేదు. కానీ కేసులనే రద్దు చేయాలన్న వారి ప్రయత్నం మాత్రం ముందుకు సాగలేదు. ఇప్పుడు దర్యాప్తు, తదుపరి న్యాయపరమైన చర్యలకు అడ్డంకి తొలగింది.
రేవంత్ రెడ్డి ప్రభుత్వం ఇప్పుడు ఏం చేయాలి? ఇక్కడే ప్రభుత్వానికి అసలైన పరీక్ష మొదలవుతుంది. కోర్టుల్లో విజయం సాధించామని ప్రకటనలు చేసుకోవడం కంటే, ప్రజాధనాన్ని తిరిగి రాబట్టడం, బాధ్యులను చట్టం ముందు నిలబెట్టడం ముఖ్యం.
మొదట ప్రభుత్వం ప్రతి మిల్లుకు సంబంధించిన ధాన్యం లెక్కలను విడివిడిగా బయటపెట్టాలి. ఎంత ధాన్యం అప్పగించారు? ఎంత బియ్యం తిరిగి వచ్చింది? ఎంత నిల్వ ఉంది? ఎంత లోటు వచ్చింది? ఆ లోటుకు కారణం ఏమిటి? ఎంత మొత్తం బకాయిగా ఉంది? అనే వివరాలను పారదర్శకంగా వెల్లడించాలి.
రెండోది.. నిజంగా ప్రభుత్వ ధాన్యాన్ని పక్కదారి పట్టించి సొమ్ము చేసుకున్నవారిని, నాణ్యత సమస్యలు లేదా ప్రభుత్వ విధానపరమైన లోపాల వల్ల బకాయిపడినవారిని ఒకే గాటన కట్టకూడదు. ఉద్దేశపూర్వకంగా ధాన్యాన్ని అమ్మేసి, ప్రభుత్వానికి చెల్లించాల్సిన బకాయిలు ఎగ్గొట్టినవారిపై కఠిన చర్యలు తీసుకోవాలి. మరోవైపు నిజమైన సాంకేతిక, ఒప్పందపరమైన సమస్యలున్నవారికి న్యాయం చేయాలి.
మూడోది.. ప్రభుత్వానికి రావాల్సిన బియ్యం లేదా దాని విలువను రికవరీ చేయాలి. సుప్రీంకోర్టు పరిణామంతో రికవరీ చర్యలకు మార్గం సుగమమైంది. అవసరమైతే రెవెన్యూ రికవరీ చట్టం ప్రకారం బకాయిల వసూలుకు చర్యలు తీసుకోవాలి. అయితే ప్రతి మిల్లుకు సంబంధించిన బకాయి నిర్ధారణ, నోటీసులు, అభ్యంతరాల పరిశీలన వంటి చట్టబద్ధ ప్రక్రియను పాటించాలి.
నాలుగోది.. పోలీసు దర్యాప్తును వేగవంతం చేయాలి. ధాన్యం ఎక్కడికి వెళ్లింది? ఎవరు కొనుగోలు చేశారు? డబ్బు ఎవరి ఖాతాల్లోకి వెళ్లింది? ఆస్తులు ఎక్కడున్నాయి? అనే అంశాలను ఆధారాలతో నిరూపించాలి. కేవలం ఎఫ్ఐఆర్లు నమోదు చేసి వదిలేయడం కాకుండా, కేసులు న్యాయస్థానాల్లో నిలబడేలా దర్యాప్తు జరగాలి.
ఐదోది.. భవిష్యత్తులో ఇలాంటి అక్రమాలకు అవకాశం లేకుండా డిజిటల్ స్టాక్ మానిటరింగ్, మిల్లుల వారీగా ఆన్లైన్ లెక్కలు, ఆకస్మిక తనిఖీలు, ధాన్యం నుంచి బియ్యం వరకు పూర్తి ట్రాకింగ్ వ్యవస్థను ఏర్పాటు చేయాలి.
ఇది మిల్లర్లకు వ్యతిరేకంగా ప్రభుత్వం చేసే యుద్ధం కాకూడదు! అలాగని వదిలేయకూడదు! తెలంగాణలో రెండు వేలకు పైగా రైస్ మిల్లులు కస్టమ్ మిల్లింగ్ వ్యవస్థలో భాగస్వాములుగా ఉన్నాయి. రైతుల నుంచి ధాన్యం కొనుగోలు చేయడం మొదలుకొని, పేదలకు రేషన్ బియ్యం పంపిణీ చేయడం వరకు ఈ వ్యవస్థలో మిల్లర్ల పాత్ర కీలకం. కాబట్టి మొత్తం రైస్ మిల్లింగ్ పరిశ్రమను అనుమానంతో చూడటం కూడా సరైనది కాదు.
ప్రభుత్వానికి మిల్లర్ల సహకారం అవసరం. మిల్లర్లకు ప్రభుత్వ విధానాల్లో స్పష్టత, న్యాయమైన నిబంధనలు అవసరం. కానీ ఈ పరస్పర ఆధారపడటాన్ని కొందరు స్వార్థ ప్రయోజనాల కోసం ఉపయోగించుకుంటే మాత్రం ఉపేక్షించకూడదు.
ప్రభుత్వ ధాన్యం ఎవరి సొత్తు కాదు.. అది ప్రజల సొమ్ము. దాన్ని కాపాడటం ప్రభుత్వ బాధ్యత. దారి మళ్లించినవారు ఎవరైనా లెక్క చెప్పాల్సిందే!
Share this Article