ఆసుపత్రి నుంచి డిశ్చార్జ్ – ఒక థ్రిల్లింగ్ ‘మెగా’ సీరియల్!

.

గ్రేట్ ఇండియన్ హాస్పిటల్ డిశ్చార్జ్ డ్రామా … ఆస్పత్రిలో డిశ్చార్జ్ అయ్యే రోజు ఉదయం ఆరు గంటలకే ఓ ప్రత్యేకమైన ఆశ మొదలవుతుంది. గది తలుపు తెరుచుకున్న ప్రతిసారీ గుండె ఒక్కసారిగా కొట్టుకుంటుంది.

“డాక్టరా?” కాదు… కాఫీ తీసుకొచ్చే ఆవిడ. మళ్లీ తలుపు తెరుచుకుంటుంది. “డాక్టరా?” కాదు… హౌస్‌కీపింగ్. మళ్లీ తలుపు. ఈసారి హౌస్‌కీపింగ్ సరిగ్గా జరిగిందో లేదో చూడటానికి వచ్చిన హౌస్‌కీపింగ్ హెడ్.

ఇంతలో మీరు మాత్రం మంచానికి కట్టేసిన మ్యూజియంలో ఉన్న పురాతన విగ్రహంలా పడుకుని ఉంటారు. కదలలేరు. లేవలేరు. పైకప్పు వైపు చూస్తూ ప్రశాంతంగా ఉన్నట్టు నటిస్తారు.

కానీ మీ మూత్రాశయం మాత్రం గట్టిగా అరుస్తూ ఉంటుంది… “ఇది అత్యవసర పరిస్థితి… వెంటనే చర్యలు తీసుకోండి!” ఇంతలో నర్స్ వస్తుంది.

రోగిని చూసి వెళ్తుంది. కొద్దిసేపటికి హెడ్ నర్స్ వస్తుంది. నర్స్ నిజంగా వచ్చిందా లేదా అని చెక్ చేసి వెళ్తుంది. తర్వాత వార్డ్ ఇన్‌చార్జ్ వస్తాడు. గది శుభ్రంగా ఉందా అని అడుగుతాడు. తర్వాత న్యూట్రిషనిస్ట్ వచ్చి… “భోజనం నచ్చిందా సర్?” అని అడుగుతుంది. అప్పటికే మీ మనసులో ఒక్కటే మాట.

“అమ్మా… ఇప్పుడు భోజనం కాదు సమస్య… నా లోపల ప్రాజెక్టు నీటిమట్టం డేంజర్ మార్క్ దాటిపోయింది.”

ఇంతలో అటెండెంట్‌కు భోజనం ఆలస్యమవుతుంది. దానికి కాంటీన్ హెడ్ స్వయంగా వచ్చి క్షమాపణ చెబుతాడు. ఇది ఆస్పత్రా… లేక ఫైవ్ స్టార్ హోటలా… అన్న సందేహం వస్తుంది.

మరో షిఫ్ట్ నర్స్ వచ్చి… “అన్నీ ఓకేనా సర్?” అని అడుగుతుంది. ఇప్పటికే “ఓకే” అంటే అసలు ఏమిటో మీకే అర్థం కాదు. ఇంతలో బాత్‌రూమ్ శుభ్రం చేసే ఆవిడ వస్తుంది.

ఆమెను మీరు చూసే చూపు… దేవాలయ గోపురం కనిపిస్తున్నా… లోపలికి వెళ్లలేని భక్తుడిదే.

అంతలో హెడ్ నర్స్ మళ్లీ వస్తుంది. రోజంతా విన్న అత్యంత మధురమైన మాట చెబుతుంది. “ఇక డాక్టర్ వస్తారు సర్.” గదిలో ఒక్కసారిగా ఆశ చిగురిస్తుంది.

మీ మూత్రాశయం కూడా కాసేపు గౌరవంగా నిశ్శబ్దంగా ఉంటుంది. తలుపు తెరుచుకుంటుంది. డాక్టర్ వస్తాడు. “హమ్మయ్య!” అనుకునేలోపే… “నేను ఫ్లోర్ డాక్టర్ మాత్రమే. మీ అసలు డాక్టర్ ఇంకా వస్తారు.” అంతే…

మణిరత్నం సినిమాల్లో ఉండే ట్విస్టులు కూడా దీని ముందు చిన్నవే అనిపిస్తాయి. కొద్దిసేపటికి ఫ్లోర్ చీఫ్ వచ్చి… “మీ డాక్టర్ వచ్చి చూసిన తర్వాత ఇంకో నాలుగు గంటల్లో డిశ్చార్జ్ అయిపోతారు.” అంటాడు.

గమనించండి… డాక్టర్ ఇంకా రాలేదు. కానీ… డాక్టర్ వచ్చిన తర్వాత మరో నాలుగు గంటలు. అప్పటికే మీకు ఒక విషయం అర్థమవుతుంది. ఈ ఆస్పత్రిలో అందరినీ కలిశారు… డిశ్చార్జ్ చేసే వ్యక్తిని మాత్రం ఇంకా చూడలేదు. ఇంకా రావాల్సింది ఆస్పత్రి ఆర్కిటెక్ట్ మాత్రమే… “రూమ్ డిజైన్ నచ్చిందా?” అని అడగడానికి. లేదా…

సీఈఓ వచ్చి… “మీ భావోద్వేగ ప్రయాణం సంతృప్తికరంగా సాగిందా?” అని తెలుసుకోవడానికి…

రెండో అంకం

చివరకు మధ్యాహ్నం పన్నెండున్నరకు అసలు డాక్టర్ వచ్చారు. నిజం చెప్పాలంటే… ఆయన ఆలస్యానికి కారణం ఉంది. ఏదో మెడికల్ ప్రొసీజర్‌లో బిజీగా ఉన్నారు. డాక్టర్ల పరిస్థితి కూడా సులభం కాదు. ఒకవైపు శస్త్రచికిత్సలు… మరోవైపు ఓపీ… వార్డ్ రౌండ్స్… అత్యవసర కేసులు… బంధువుల సందేహాలు… రోజు మొత్తం పరుగులే.

ఆ పరుగుల మధ్య ఇంటికి వెళ్లే నాలాంటి రోగి ఫైల్ కొంచెం వెనక్కి వెళ్లిపోవడం సహజమే. గదిలోకి వచ్చి నన్ను చూసి ఆశ్చర్యపోయారు. ఇంకా మంచంపైనే. ఇంకా బ్యాండేజీలతోనే. ఇంకా కదలకుండా.

“బ్యాండేజీలు ఎందుకు తీసేయలేదు? నడవడం ఎందుకు ప్రారంభించలేదు? నాలుగు గంటల క్రితమే నర్స్‌కి చెప్పాను కదా!” అన్నారు.

ఆ ఒక్క క్షణంలో…

నర్స్…

హెల్పర్…

షిఫ్ట్ నర్స్…

బహుశా మొత్తం హాస్పిటల్ వ్యవస్థే…

టీచర్ అడిగిన ప్రశ్నకు ఎవరు సమాధానం చెప్పాలో తెలియని విద్యార్థుల్లా ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు.

డాక్టర్ చెప్పిన ఆదేశం… ఆయన నోటి నుంచి నా బ్యాండేజ్ వరకు వచ్చేలోపే… ఎక్కడో స్వచ్ఛంద పదవీ విరమణ చేసేసినట్టుంది. నేను మాత్రం నవ్వేశాను.

అంతలో ప్రతి రోగి ఎదురుచూసే ఆ స్వర్ణ వాక్యం వినిపించింది. “డిశ్చార్జ్ చేయండి.”

ఇంటర్వెల్ 

పాప్‌కార్న్…

సమోసా…

కాఫీ…

బాత్‌రూమ్ బ్రేక్…

అందరికీ.

రోగికి తప్ప.

ఇంటర్వెల్ తర్వాత

అసలు సినిమా అప్పుడే మొదలైంది. కొత్త పాత్రలు రంగప్రవేశం చేశాయి.

వాటిలో ప్రధాన హీరో… డిశ్చార్జ్ మేనేజర్.

తాను డిశ్చార్జ్ అనే ప్రక్రియను కనిపెట్టినట్టే ధైర్యంగా లోపలికి వచ్చి…

“సర్… డాక్టర్ ఓకే చెప్పారు. ఇంకా కచ్చితంగా మూడు గంటల్లో మీరు ఇంట్లో ఉంటారు.” అన్నారు.

ఆ మాటలు అంత నమ్మకంగా చెప్పారు…

నేను దాదాపు ఐవీ స్టాండ్‌తో కలిసి విజయోత్సవం చేసేవాడిని.

కానీ…

ఆ తర్వాత మళ్లీ నిశ్శబ్దం.

“ఇన్సూరెన్స్ నుంచి SMS వస్తుంది. బిల్లులు క్లియర్ అయ్యాయని. అది వచ్చిన వెంటనే మిగతా పని నా బాధ్యత.” అన్నారు. ఆ తర్వాత నా ప్రపంచం మొత్తం మొబైల్ స్క్రీన్‌లోకి మారిపోయింది.

ఇంతలా ఫోన్‌ని జీవితంలో ఎప్పుడూ చూడలేదు.

చివరకు…

టింగ్… మెసేజ్ వచ్చింది. “ఆస్పత్రి పంపిన అన్ని పత్రాలు అందాయి. 60 నిమిషాల్లో స్పందిస్తాం.” మళ్లీ ఆశ. డ్యూటీ మేనేజర్ కూడా వచ్చి… “ఇంకో గంటలో మీరు బయట ఉంటారు సర్.” అన్నాడు. అందరూ సిద్ధమయ్యారు.

లోపల అటెండెంట్. బయట డ్రైవర్. బ్యాగులు రెడీ. ఫ్యామిలీ వాట్సాప్ గ్రూప్ యాక్టివ్. అందరూ టేకాఫ్‌కు సిద్ధంగా.

అప్పుడే… కాలమే స్లో మోషన్‌లోకి వెళ్లిపోయింది. రెండు గంటల తర్వాత… టింగ్…

“క్లారిఫికేషన్ కావాలి.” అంతే. మొత్తం కుటుంబం యుద్ధ ప్రాతిపదికన రంగంలోకి దిగింది. ఫోన్లు. ఫాలోఅప్స్. లోపలి పరిచయాలు. ఒక ప్రభావశీల బంధువు రంగంలోకి దిగారు. ఆమె కూడా చివరకు మాకు ఫార్వర్డ్ చేసిన మెసేజ్…

మన దగ్గర ముందే ఉన్న అదే SMS.

కానీ…

ఆమె పంపింది కాబట్టి కాస్త అధికారికంగా అనిపించింది. ఇంతలో హీరో అయిన డిశ్చార్జ్ మేనేజర్ మాత్రం కనిపించకుండా పోయాడు. కారిడార్లు వెతికారు. నర్సులను అడిగారు. హెల్పర్లను ప్రశ్నించారు. డిశ్చార్జ్ బాధ్యత తీసుకున్న వ్యక్తి… తానే కనిపించకుండా డిశ్చార్జ్ అయిపోయాడు.

చివరకు క్లారిఫికేషన్ వెళ్లిందని చెప్పారు. మళ్లీ… టింగ్…

“క్లారిఫికేషన్ అందింది. ఇంకో 60 నిమిషాల్లో స్పందిస్తాం.” అప్పటికే సినిమా రెండో భాగం కూడా చాలాసేపు నడిచింది. క్లైమాక్స్ మాత్రం ఇంకా లేదు.

చివరకు… ఆరు గంటల తర్వాత…  ఓ మృదువైన తలుపు తట్టుడు. నర్స్ లోపలికి వచ్చి…

“సర్… ఐవీ లైన్ తీసేయనా?” అని అడిగింది. అదే అసలు క్లైమాక్స్. డాక్టర్ డిశ్చార్జ్ చెప్పడం కాదు. డిశ్చార్జ్ మేనేజర్ మూడు గంటలు అంటాడు కాబట్టి కాదు. ఇన్సూరెన్స్ SMS కూడా కాదు. ఐవీ తీసేసిన ఆ క్షణమే నిజమైన స్వేచ్ఛ.

ఆమె ఐవీ తీస్తుండగా… నా మనసులో ఎక్కడో ఇళయరాజా నేపథ్య సంగీతం మెల్లగా వినిపించింది. జైలు తలుపు తెరిచి… “మీకు విముక్తి లభించింది.” అని చెప్పే జైలర్‌లా అనిపించింది.

ఆ క్షణంలో… ఆమె నర్స్ కాదు. చేతిలో పత్తి ముక్క పట్టుకున్న దేవదూత. తర్వాత ఎండ్ క్రెడిట్స్ మొదలయ్యాయి. డ్యూటీ డాక్టర్ మందులు వివరించారు. బిల్లులు క్లియర్ అయ్యాయి. డిశ్చార్జ్ ఆలస్యమైందని డిస్కౌంట్ కూడా ఇచ్చారు. సినిమా పోస్ట్ క్రెడిట్ సీన్‌లా అది మరో ట్విస్ట్.

చివరకు… ఎలివేటర్ దగ్గరకు వెళ్లాను. స్వేచ్ఛ… తాజా గాలి… ఇల్లు… కానీ…

ఎలివేటర్ మాత్రం మరో 15 నిమిషాలు పట్టింది. అది కూడా ప్రతి అంతస్తులో ఆగుతూ… నా అంతస్తు మాత్రం దాటేస్తూ… ఈ డిశ్చార్జ్ డ్రామాలో తన అతిథి పాత్రను పూర్తి చేసింది. చివరికి ఇంటికి చేరాను. విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నాను.

బ్యాండేజీలు పోయాయి. మూత్రాశయం అందరినీ క్షమించింది. ముఖ్యంగా… ఒక సీరియస్ మాట…

డాక్టర్లపై పని భారం విపరీతంగా ఉంది. ఒక అత్యవసర పని నుంచి మరో అత్యవసర పనికి పరుగులు తీస్తూనే ఉంటారు. ఆ హడావుడిలో డిశ్చార్జ్ కావాల్సిన రోగి ఫైల్ ఎక్కడో వెనక్కి జారిపోతుంది. రోగులు తక్కువ ఆందోళన పడేలా… డాక్టర్లపై భారం తగ్గేలా… కుటుంబాలు SMSలు, పరిచయాలు, దేవుడి దయల మీద ఆధారపడాల్సిన అవసరం లేకుండా… హాస్పిటల్ డిశ్చార్జ్ వ్యవస్థలో మార్పులు రావాల్సిన సమయం ఆసన్నమైంది.

అప్పటివరకు… ప్రతి హాస్పిటల్ డిశ్చార్జ్… ఒక పూర్తి స్థాయి సినిమా. ఇంటర్వెల్ ఉంటుంది. క్లైమాక్స్ ఉంటుంది. మణిరత్నం డైరెక్షన్, ఇళయరాజా నేపథ్య సంగీతం ఉంటాయి. ట్విస్టులుంటాయి. అవును, సినిమా చూపిస్తున్నారు..!! ( వాట్సప్ సేకరణ )…