.
ఆకాశం నుంచి కార్గిల్పై విరుచుకుపడిన ‘సఫేద్ సాగర్’!
మంచుకొండల మధ్య అసాధ్యమైన వైమానిక యుద్ధం… ఇజ్రాయెల్ టెక్నాలజీ అండతో భారత వాయుసేన చేసిన అద్భుతం
కార్గిల్ యుద్ధం అనగానే మనకు మొదట గుర్తొచ్చేది భారత సైనికులు. 14,000… 16,000… 18,000 అడుగుల ఎత్తులో ఉన్న మంచుకొండలు. ఒక్కో అడుగు ముందుకు వేయాలంటే ప్రాణాలనే పణంగా పెట్టాల్సిన పరిస్థితి. ఎత్తైన శిఖరాలపై కూర్చున్న శత్రువు.
Ads
కింద నుంచి పైకి ఎక్కుతున్న భారత సైనికులు. కానీ… ఆ యుద్ధం కేవలం కొండల మీద జరగలేదు. ఆ కొండల పైన ఆకాశంలోనూ ఒక భీకరమైన యుద్ధం జరిగింది. ఆకాశం నుంచి భారత సైన్యానికి అండగా నిలిచిన భారత వాయుసేన ఆపరేషన్ పేరు… ‘ఆపరేషన్ సఫేద్ సాగర్’.
ఇప్పుడు అదే కథ నెట్ఫ్లిక్స్లో వెబ్సిరీస్గా వచ్చింది. సోషల్ మీడియాలో మంచి స్పందన వస్తోంది. చూసిన వాళ్లు ముఖ్యంగా వైమానిక దాడుల సన్నివేశాలు, నటీనటుల పెర్ఫార్మెన్స్, యుద్ధ వాతావరణాన్ని పునఃసృష్టించిన తీరు గురించి ప్రశంసిస్తున్నారు.
అయితే… ఈ సిరీస్ను చూడటానికి మరో ముఖ్యమైన కారణం ఉంది. మనకు అంతగా తెలియని కార్గిల్ కథను ఇది చెబుతోంది.
ఇంతకీ ‘సఫేద్ సాగర్’ అంటే ఏమిటి?
పేరు కూడా ఆసక్తికరమే. ‘సఫేద్ సాగర్’ అంటే ‘తెల్ల సముద్రం’ (White Sea). కార్గిల్లోని మంచుతో కప్పబడిన ఎత్తైన పర్వత ప్రాంతాలను దృష్టిలో పెట్టుకుని భారత వాయుసేన తన వైమానిక ఆపరేషన్కు ఈ కోడ్నేమ్ పెట్టింది.
కింద నేల మీద భారత సైనికులు పోరాడుతున్నారు. పైన తెల్లగా పరుచుకున్న మంచుకొండలు. ఆ మంచుకొండల మధ్యే శత్రువు తన స్థావరాలు ఏర్పాటు చేసుకున్నాడు. అందుకే… ఆ తెల్లని మంచు సముద్రంపై సాగిన వైమానిక యుద్ధం — ‘సఫేద్ సాగర్’.
పేరు కవితాత్మకంగా ఉన్నా… ఆ ఆపరేషన్ మాత్రం ఎంతమాత్రం కవిత్వం కాదు. అది అత్యంత కఠినమైన యుద్ధం. శత్రువు ఎక్కడున్నాడో తెలుసుకోవడమే ఒక పెద్ద సమస్య! సాధారణ మైదాన ప్రాంతంలో బాంబింగ్ చేయడం ఒక ఎత్తు. కానీ కార్గిల్ వేరే ప్రపంచం.
14,000 నుంచి 18,000 అడుగుల ఎత్తులోని పర్వత శిఖరాలపై శత్రువు దాక్కున్నాడు. విమానం కిందికి వచ్చి సూటిగా బాంబు వేయడం సాధ్యం కాదు. పర్వతాల భౌగోళిక పరిస్థితులు మరో సమస్య. వాతావరణం మరో సమస్య. ఎత్తు మరో సమస్య.
లక్ష్యం చాలా చిన్నది. శత్రువు బంకర్లో దాక్కున్నాడు. అక్కడ బాంబు వేయాలి. అదీ… తప్పకుండా ఆ బంకర్పైనే పడాలి. లేకపోతే బాంబు మంచులో పడుతుంది. లేదా పర్వతం మరో వైపు పడుతుంది. మిషన్ విఫలం. ఇక్కడే టెక్నాలజీ అవసరమైంది.
అప్పుడు రంగంలోకి వచ్చింది ‘మిరాజ్-2000’
భారత వాయుసేన Mirage-2000 యుద్ధ విమానాలను కార్గిల్లో కీలకంగా ఉపయోగించింది. ఇవి అప్పటికే అత్యాధునిక యుద్ధ విమానాలే. కానీ కార్గిల్ పరిస్థితి మరింత ప్రత్యేకమైన సామర్థ్యాన్ని కోరుకుంది. శత్రువు కనిపించని చోట… ఖచ్చితమైన లక్ష్యాన్ని గుర్తించాలి.
- అక్కడే ఇజ్రాయెల్ సహాయం భారత వాయుసేనకు ఎంతో ఉపయోగపడింది. ఇజ్రాయెల్ నుంచి వచ్చిన Litening targeting pods ద్వారా లక్ష్యాలను గుర్తించి, లేజర్ ద్వారా వాటిని ఖచ్చితంగా నిర్దేశించే సామర్థ్యం Mirage-2000లకు అందింది. దీంతో లేజర్-గైడెడ్ బాంబులను మరింత కచ్చితంగా ఉపయోగించగలిగారు. ఇజ్రాయెల్ అప్పట్లో భారతదేశానికి అత్యవసరంగా ఆయుధాలు, పరికరాలు, సాంకేతిక సహాయాన్ని అందించింది. (మన నిజమైన స్నేహితుడు ఇజ్రాయిల్, అనేక సందర్భాల్లో… అనేక రకాలుగా…)
అంటే… కార్గిల్ యుద్ధంలో ఒక వైపు భారత జవాన్ల తుపాకులు ఉంటే… మరో వైపు భారత వాయుసేనకు టెక్నాలజీ కూడా ఒక ఆయుధంగా మారింది. అది యుద్ధంలో చాలా కీలకమైన తేడా.
టైగర్ హిల్పై ఆ దాడి… మర్చిపోలేని అధ్యాయం
కార్గిల్ యుద్ధంలో Mirage-2000 చేసిన కచ్చితమైన దాడుల్లో టైగర్ హిల్ ప్రాంతంపై జరిగిన దాడి అత్యంత గుర్తుండిపోయే ఘటనల్లో ఒకటి. పర్వత శిఖరంపై శత్రు స్థావరాలను గుర్తించడం… లక్ష్యాన్ని లాక్ చేయడం… లేజర్-గైడెడ్ బాంబును ప్రయోగించడం… అది నేరుగా లక్ష్యాన్ని ఛేదించడం… ఇది వినడానికి ఇప్పుడు సులభంగా అనిపిస్తుంది.
కానీ 1999లో… అది ఒక సాంకేతిక అద్భుతమే. ముఖ్యంగా అప్పటివరకు భారత వాయుసేన పెద్ద ఎత్తున ఉపయోగించని కొన్ని అత్యాధునిక సామర్థ్యాలను యుద్ధ పరిస్థితుల్లోనే వేగంగా అమలు చేయాల్సి వచ్చింది. అక్కడే భారతీయుల ‘జుగాడ్’ సామర్థ్యం కూడా కనిపించింది.
అత్యవసర పరిస్థితి. సమయం లేదు. ప్రయోగాలు చేయడానికి అవకాశం లేదు. చేయాలి… లేకపోతే ఓడిపోవాలి. అలాంటి పరిస్థితిలో టెక్నీషియన్లు, ఇంజినీర్లు, పైలట్లు కలిసి సాధించినదే సఫేద్ సాగర్ విజయంలోని అసలు కథ.
1971 తర్వాత ఇంత పెద్ద వైమానిక యుద్ధం ఇదే!
1971 భారత్-పాక్ యుద్ధం తర్వాత జమ్మూ కాశ్మీర్ ప్రాంతంలో భారత వాయుసేన ఇంత పెద్ద స్థాయిలో యుద్ధ విమానాలను ఉపయోగించడం ఇదే మొదటిసారి. అంటే…
కార్గిల్ కేవలం ఒక సరిహద్దు ఘర్షణ కాదు. భారత సైన్యం, భారత వాయుసేన రెండూ కలిసి అత్యంత క్లిష్టమైన యుద్ధ పరిస్థితిని ఎదుర్కొన్న సమయం. భారత సైన్యం కొండలపైకి దూసుకెళ్తుంటే… ఆకాశం నుంచి వాయుసేన ఆ సైనికులకు దారి సుగమం చేసింది. అదే సఫేద్ సాగర్ అసలు ప్రాధాన్యం.
మరి ఈ సిరీస్ ఇప్పుడు ఎందుకు చూడాలి?
ఎందుకంటే మనకు కార్గిల్ గురించి తెలుసు. కానీ… కార్గిల్ను ఆకాశం నుంచి ఎలా పోరాడారో తెలుసా? ఒక పైలట్ 18 వేల అడుగుల ఎత్తులో ఏం చూస్తాడు? మంచుకొండల మధ్య శత్రు బంకర్ను ఎలా గుర్తిస్తాడు? లక్ష్యం ఎక్కడుందో ఎలా నిర్ధారిస్తాడు? బాంబు ఎక్కడ పడాలో ఎలా లెక్కిస్తాడు? అంత ఎత్తులో విమానాన్ని ఎలా నియంత్రిస్తాడు?
అన్నింటికంటే ముఖ్యంగా… తన ముందున్నది ఒక శత్రు స్థావరం అని తెలిసినా, ఒక్క తప్పు చేస్తే తన విమానమే ప్రమాదంలో పడుతుందని తెలిసినా ఎలా దాడి చేస్తాడు? ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానం వెతికే కథే ‘ఆపరేషన్ సఫేద్ సాగర్’…
సోషల్ మీడియాలో ఎందుకు ఇంత అప్లాజ్?
సిరీస్ చూసిన ప్రేక్షకుల నుంచి ప్రధానంగా రెండు విషయాలపై ప్రశంసలు వస్తున్నాయి.
ఒకటి… వైమానిక యుద్ధ సన్నివేశాలు.
రెండోది… భారత వాయుసేనలోని మనుషుల కథను చూపించడం.
విమానం ఎగరేసే పైలట్ మాత్రమే హీరో కాదు. ఆ విమానం ఎగరడానికి గంటల తరబడి పనిచేసే టెక్నీషియన్ కూడా హీరో. లక్ష్యాన్ని గుర్తించే వ్యక్తి కూడా హీరో. వాతావరణ సమాచారాన్ని అందించే వారు కూడా హీరోలు. ఆపరేషన్ను ప్లాన్ చేసే అధికారులు కూడా హీరోలే.
యుద్ధం ఎప్పుడూ ఒక మనిషి పోరాటం కాదు. వందల మంది కనిపించని మనుషుల సమిష్టి కృషి. సఫేద్ సాగర్ ఆ విషయాన్ని గుర్తు చేస్తోంది. ఇది కేవలం ‘దేశభక్తి సిరీస్’ కాదు! ఇలాంటి సిరీస్లను మనం కొన్నిసార్లు ‘పేట్రియాటిక్ కంటెంట్’ అని పక్కన పెట్టేస్తాం.
- కానీ… ఇది అంతకంటే ఎక్కువ.ఇది ఒక టెక్నాలజీ కథ.
ఇది ఒక సైనిక వ్యూహం కథ.
ఇది ఒక ఇంజినీరింగ్ కథ.
ఇది ఒక పైలట్ల ధైర్యం కథ.
ఇది భారత్కు ఇజ్రాయెల్ అందించిన కీలక సాంకేతిక సహాయం కథ కూడా.
అన్నింటికంటే… ‘అసాధ్యం’ అని కనిపించిన పరిస్థితిని ‘చేయగలం’గా మార్చిన భారతీయుల కథ. అదే కారణంగా ఈ సిరీస్ను మన పిల్లలు, యువత చూడాలి. కార్గిల్ యుద్ధం వారికి పాఠ్యపుస్తకంలోని ఒక అధ్యాయం కాకూడదు. అది ఒక తరం చేసిన త్యాగం. ఒక దేశం చూపించిన సంకల్పం.
మంచుకొండలపై రాసిన ఆకాశ యుద్ధ గాథ… మనకు తెలియని కార్గిల్ అధ్యాయాన్ని గుర్తు చేసే ఒక అవకాశం. నెట్ఫ్లిక్స్లో స్ట్రీమింగ్ అవుతోంది. ఒక్కసారి చూడండి. బహుశా సిరీస్ పూర్తయ్యేసరికి…
మిరాజ్-2000 విమానం కనిపించిన ప్రతిసారీ మీకు ఒక విషయం గుర్తొస్తుంది— 1999లో ఆకాశం కూడా భారత సైనికులతో కలిసి యుద్ధం చేసింది…. జై హింద్!
Share this Article